خبرگزاری راسک: در پی افزایش ۴۰ درصدی نرخ آب آشامیدنی در شهر فیضآباد، مرکز ولایت بدخشان، موجی از نارضایتی در میان ساکنان این شهر بهوجود آمده است. شهروندان، این تصمیم ادارهی طالبان را «ظالمانه و دور از منطق اقتصادی» میدانند و از نبود خدمات کافی در برابر افزایش قیمتها انتقاد میکنند. بر اساس بلهای جدید صادرشده از سوی ریاست آبرسانی طالبان در بدخشان، قیمت هر متر مکعب آب از ۲۵ روپیهی کابلی به ۳۵ روپیه افزایش یافتهاست؛ این در حالیست که خدمات عرضهشده نهتنها بهبود نیافته، بلکه در مواردی نیز رو به افول گذاشته است. این افزایش بیمقدمه و بیتوجیه اقتصادی، در شرایطی اعمال شده که بسیاری از خانوادهها در تأمین نیازهای ابتدایی خود با دشواری مواجهاند.
شهر فیضآباد، با وجود قرار داشتن در یکی از ولایتهای دارای منابع غنی آب شیرین، همچنان با بحران دسترسی به آب آشامیدنی مواجه است. ساکنان بسیاری از مناطق شهر میگویند که روزها بدون دسترسی به آب سالم سپری میکنند، اما در عوض ملزم به پرداخت هزینههای گزاف هستند وضعیتی که منتقدان آن را «نماد روشنی از حکومتداری ناکارآمد طالبان» میدانند. در شبکههای اجتماعی، کاربران از تصمیم ادارهی آبرسانی بهشدت انتقاد کردهاند و برخی از آنها خواستار ایستادگی عمومی در برابر این تصمیم شدهاند. تحلیلگران باور دارند که این نوع واکنشهای عمومی نشان میدهد که شکاف میان مردم و ادارهی حاکم رو به گسترش است؛ بهویژه زمانیکه تصمیمات اقتصادی فاقد شفافیت و مشارکت مردم باشد.
یکی از باشندگان محل که بهدلایل امنیتی نخواست نام اصلیاش افشا شود و خود را «بخشالله» معرفی کرد، به خبرگزاری راسک گفت: «دولت بهجای اینکه نان را به دسترخوان مردم بیارد، آن را با هزار ترفند میگیرد؛ یکی از این ترفندها، بالا بردن نرخ آب آشامیدنی است.» او همچنین از نارسایی شدید در توزیع آب شکایت کرد: «باور کنید، دو روز آب نمیآید. گاهی سه روز میگذرد و هنوز هم نل خشک است. آب کم است و قیمتاش بالا. این انصاف نیست.» افزایش قیمت آب، تنها یکی از مواردیست که ادارهی محلی طالبان در فیضآباد بر شهروندان تحمیل کرده است. بررسیها نشان میدهد که این اداره افزون بر هزینهی مصرف آب، ماهانه مبلغ ۱۱۳ روپیه کابلی را نیز تحت عنوان کرایهی میتر دریافت میکند. این در حالیست که هر خانواده پیش از این، مبلغ ۵۰۰۰ روپیه برای نصب میتر و دریافت امتیاز پرداخت کرده بود امری که بسیاری آن را دوگانگی آشکار و سوءمدیریت در ادارهی منابع عامه میدانند.
از زمان فروپاشی حکومت جمهوری و استقرار طالبان، فشار اقتصادی بر دوش مردم چند برابر شدهاست. ساکنان فیضآباد میگویند که نهتنها نرخ آب آشامیدنی، بلکه مالیاتها، محصول صفایی و ترانسپورت نیز در این مدت افزایش یافته، بیآنکه بازتابی از بهبود خدمات شهری یا رفاه عمومی دیده شود. در پایان، باشندگان امیدوارند که مقامهای محلی طالبان تجدیدنظر در این تصمیم ناعادلانه کنند و راهکاری اصولی برای تأمین پایدار آب آشامیدنی ارائه دهند. با اینحال، تجربه چهار سال گذشته نشان داده است که اولویتهای حکومتی طالبان، کمتر با نیازهای واقعی مردم انطباق دارد واقعیتی که بهگفتهی کارشناسان، فاصله میان حکومت و جامعه را هر روز بیشتر میسازد.
آب اندک، بهای سنگین؛ خشم شهروندان فیضآباد از افزایش بهای آب آشامیدنی
