خبرگزاری راسک: بنیاد عزیزی یک میلیارد افغانی به مهاجران اخراجشده از ایران کمک میکند
در پی تشدید بحران اخراج مهاجران از ایران، میرویس عزیزی، بازرگان و میلیاردر افغانستانی، اعلام کرده است که از طریق بنیاد خیریهاش، یک میلیارد روپیه کابلی برای کمک به مهاجران اخراجشده از ایران اختصاص داده است.
بنیاد خیریه عزیزی، که به ابتکار این تاجر ایجاد شده، روز پنجشنبه، ۱۹ سرطان، با نشر اعلامیهای در شبکه اجتماعی اکس/توییتر پیشین از اعزام تیمی به مرز اسلامقلعه خبر داده است. در این اعلامیه آمده که اخراج اجباری مهاجران افغانستانی از ایران، بحران انسانی را وخیمتر ساخته است.
در اعلامیه به نقل از آقای عزیزی آمده است: «از وضعیت بهوجودآمده عمیقاً متأثر شدهام و به کارکنان بنیاد دستور دادهام فوراً برای رساندن کمکهای اضطراری اقدام کنند.»
آقای عزیزی که مالک بانک خصوصی عزیزی نیز است، از جامعه جهانی و گروه طالبان خواسته تا برای رسیدگی به وضعیت مهاجران همکاری جدی کنند.
در همین حال، طالبان از بازگشت مهاجران «با وضعیت بد» به کشور خبر دادهاست. مولوی عبدالسلام حنفی، معاون اداری ریاستالوزرا/ نخست وزیر طالبان، روز پنجشنبه در یک نشست خبری در کابل گفت که با مقامهای ایرانی از طریق مجاری دیپلماتیک تماس گرفتهاند تا از حقوق مهاجران افغانستانی دفاع شود.
به گفته آقای حنفی، از آغاز روند بازگشت اجباری و اختیاری مهاجران از ایران و پاکستان تاکنون، بیش از دو میلیون تن به کشور بازگشتهاند.
اخراج گسترده مهاجران از ایران، نگرانیها درباره گسترش بحران بشردوستانه در افغانستان را افزایش داده است. کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان هشدار داده که بسیاری از بازگشتکنندگان نیاز فوری به کمکهای بشری و خدمات صحی دارند.
در عین حال، سازمانهای بینالمللی امدادرسان با کاهش شدید بودجه مواجه شدهاند. آنها میگویند بحران جاری بسیار گسترده است و برای پاسخگویی مؤثر به نیازهای مهاجران در مرزها، حمایت فوری لازم است.
شورای پناهندگان ناروی نیز روز پنجشنبه با نشر بیانیهای اعلام کرد که نظام بشردوستانه تحت فشار شدید قرار دارد و نیازهای فوری مهاجران اخراجشده تا حد زیادی بیپاسخ مانده است.
یاکوپو کاریدی، مسوول بخش افغانستان شورای پناهندگان ناروی، گفته است: «میبینیم که خانوادههای خسته و آسیبدیده وارد کشوری میشوند که ظرفیت حمایت و ادغام مجدد آنها بسیار محدود است.»
این شورا هشدار داده است که در حالیکه دو سوم جمعیت افغانستان به کمکهای بشری نیاز دارند، بازگشت موجی از مهاجران گرسنه و بیسرپناه در شرایط کاهش کمکهای جهانی و ضعف خدمات عمومی، میتواند یک بحران انسانی بزرگ را رقم بزند.
