خبرگزاری راسک: در حالی که شهروندان افغانستان با بحرانهای مزمنی چون فقر، بیکاری، ناامنی اقتصادی و اخراج گسترده مهاجران از کشورهای همسایه دستوپنجه نرم میکنند، رویدادهای طبیعی نیز به چالشهای مضاعفی برای آنها بدل شدهاست. تازهترین مورد، سیلابهای ویرانگر در استانهای خوست و پکتیا بار دیگر زندگی صدها خانواده را زیر و رو کرد.
در پی بارشهای شدید طی دو شبانهروز گذشته، سیلابهایی در شهرستان زدران استان پکتیا و مناطق اطراف رودخانه «شمل» در خوست جاری شده که به گفته منابع محلی، خسارات گستردهای به خانههای مسکونی، زمینهای زراعتی، باغهای مثمر، دیوارهای استنادی و کانالهای آبیاری وارد کردهاست.
به روایت باشندگان محل، سیلابها نه تنها خانهها را تخریب کرده، بلکه کشتزارهای جواری و سایر محصولات زراعتی را نیز نابود کردهاست؛ وضعیتی که آیندهی معیشتی این خانوادهها را در هالهای از ابهام فرو برده است. باشندگان شهرستان زدران میگویند که محصولات زرعتیشان کاملا از بین رفته و تعداد از خانوادهها حتی جای برای زندگی ندارند و تاکنون هیچ کمکی هم دریافت نکرده اند.
با وجود عمق فاجعه، اما هیچگونه واکنشی از سوی مقامهای محلی طالبان در خوست و پکتیا شنیده نشده است؛ سکوتی که برنگرانیها افزوده است.
کارشناسان محیط زیست افزایش اینگونه سیلابها را ناشی از تغییرات اقلیمی، بیبرنامهگی در مدیریت منابع آبی و ضعف در ساختارهای زیربنایی میدانند. به باور آنها در نبود سیاستگذاریهای مناسب، این بلایای طبیعی میتواند به بحرانی ساختاری و پایدار در امنیت غذایی و اقتصادی مناطق روستایی بدل شود.
در چنین شرایطی، نبود سازوکار فوری برای پاسخگویی به بحرانهای زیستمحیطی و انسانی، آسیبپذیری جامعه را دوچندان کرده و افقی تاریکتر پیش روی مردم مناطق آسیبدیده قرار میدهد.
سیلاب درخوست و پکتیا صدها خانه را تخریب و محصولات زراعتی را نابود کرد
