خبرگزاری راسک: شماری از باشندگان کابل از پرچاویهای دوامدار برق و افزایش غیرمتعارف بلهای صرفیه شکایت دارند. پایتخت نشینان میگویند در حالیکه ساعتهای طولانی شب و روز را بدون برق سپری میکنند، اما پول صرفیه برق ماهانهشان چند برابر بیشتر صادر میشود؛ موضوعی که به باور آنها نشاندهنده وجود «تقلب گسترده و بیعدالتی» در محاسبه مصرف برق از سویی شرکت برسانی افغانستان/برشنا زیر اداره طالبان است.
به گفته این شهروندان، برق در بسیاری از مناطق کابل تنها برای چند دقیقه وصل میشود و پس از مدت کوتاهی دوباره قطع میگردد. با وجود این وضعیت نابسامان، قبض برق بدون تناسب با مصرف واقعی صادر میشود و مجبور هستند مبالغ سنگینی را بهعنوان صرفیه برق به طالبان بپردازند.
شهروندان کابل میپرسند: «وقتی روزها و شبها برق قطع است، این بلهای گزاف از کجا محاسبه میشود؟» آنها تأکید میکنند که پرداخت پول برای نیازی که دریافت نمیکنند، نهتنها غیرمنصفانه، بلکه نوعی فشار اقتصادی بر خانوادههاست.
به باور فعالان اجتماعی نبود شفافیت در سیستم توزیع و حسابدهی شرکت برق، زمینه را برای فساد و صدور بلهای غیرواقعی فراهم کرده است. از سویی دیکر، نبود زیرساختهای کافی در تولید و انتقال برق مشکل جدی است، اما تقلب در بلهای صرفیه و ناهماهنگی میان مصرف واقعی و محاسبهشده، خشم و نارضایتی مردم را چند برابر ساخته است.
این شکایتها در حالی مطرح میشود که طالبان همچنان از طرحهایی مانند پروژه برق آفتابی در ولایت لوگر و قراردادهای تولید هزاران مگاوات برق سخن میگویند. مقامهای وزارت انرژی و آب و شرکت برقرسانی افغانستان/برشنا در طول دو سال گذشته، امضای دهها قرارداد و تفاهمنامه در بخش تولید و انتقال برق به کابل و سایر کلانشهرها را با تبلیغات گسترده رسانهای همراه کردهاند. در جریان این مراسم و نشستها، مسوولان این گروه بارها وعده افزایش برق و رفع کمبودها برای پایتختنشینان و سایر شهروندان را مطرح کردند، اما واقعیت موجود نشان میدهد که این سخنان بیش از آنکه بیانگر برنامههای عملی و ملموس باشد، جنبهای تبلیغاتی و نمایشی داشته است. کارشناسان و آگاهان به این باور اند که پرچاویهای مداوم و قطعیهای طولانی چالش جدی و همچنان ادامه دار است و در پهلوی آن قبضهای سنگین برق که مردم باید آنها بپردازند نشان میدهد که طالبان به تنها چیزی که فکر میکنند دریافت پول از مردم است.
به باور آگاهان، طالبان با راهاندازی وعدههای بلندپروازانه در تلاشاند تصویری موفق و کارآمد از خود ارائه دهند، در حالی که در عمل هیچ نشانهای از تحقق این وعدهها دیده نمیشود؛ موضوعی که نشان میدهد این نشستها و اعلامیههای که از جریان آن صادر شده، بیش از آنکه واقعیت داشته باشند، صرفاً ابزاری برای جلب رضایت عمومی و پنهان کردن ناکارآمدیها بوده و هستند.
