خبرگزاری راسک: نرگس نهان، وزیر پیشین معادن افغانستان، در نشست حاشیهای مجمع عمومی سازمان ملل، سیاستهای طالبان را «شدیدترین نوع آپارتاید جنسیتی در دوران معاصر» توصیف کرد و هشدار داد که سکوت جامعه جهانی در برابر جنایات طالبان، به معنای همسویی با این گروه است.
این نشست روز گذشته/جمعه، ۴ میزان، به ابتکار چند کشور از جمله مکزیک، اسپانیا و فرانسه برگزار شد. نهان در سخنان خود تأکید کرد که محدودیتهای طالبان علیه زنان از ممنوعیت آموزش و کار گرفته تا حذف کامل آنها از عرصه اجتماعی اقدامی هدفمند و سیستماتیک است که باید بهعنوان «جنایت علیه بشریت» شناخته شود.
او با انتقاد از کشورهای اسلامی گفت: «اسلام بر عدالت و کرامت استوار است، اما طالبان آن را به ابزاری برای کنترل و سرکوب تبدیل کردهاند و جهان اسلام در برابر این تحریف سکوت کرده است.»
نهان هشدار داد که گسترش مدارس دینی افراطگرا و تربیت نسلی با ایدئولوژی سختگیرانه، در کنار حذف زنان از جامعه، آینده افغانستان را به سوی چرخهای تازه از خشونت سوق میدهد. به گفته او، در حالی که زنان افغانستان با شجاعت در برابر طالبان مقاومت میکنند، حمایت واقعی و پایدار جامعه جهانی همچنان غایب است.
او همچنین از سازمان ملل خواست نماینده ویژهای برای صلح در افغانستان تعیین کند و هشدار داد که ۹۰ درصد سازمانهای زنان در این کشور در آستانه تعطیلی قرار دارند. نهان در پایان تأکید کرد: «این فقط مسئله حقوق زنان نیست؛ مسئله بقا یک ملت و آزمون جدی برای وجدان مشترک بشری است.»
نشست مجمع عمومی سازمان ملل در روزهای گذشته بار دیگر صحنه محکومیت سیاستهای سرکوبگرانه طالبان بود. نمایندگان بسیاری از کشورها در سخنرانیهای خود، از نقض سیستماتیک حقوق زنان گرفته تا بازداشتهای خودسرانه، شکنجه و کشتار نیروهای پیشین امنیتی و مدنی را بهعنوان شواهد روشن «استبداد طالبان» مطرح کردند.
سخنرانان تأکید کردند که افغانستان نمیتواند تنها با بیانیههای محکومیت نجات یابد، بلکه نیازمند یک راهکار بنیادین و جامع است؛ راهکاری که هم بر حمایت عملی از زنان و جامعه مدنی تمرکز داشته باشد و هم مسیر سیاسی تازهای برای بیرون رفت از بحران کنونی ترسیم کند.
در این نشستها، بارها تأکید شد که سکوت یا عادیسازی وضعیت افغانستان، به معنای مشروعیتبخشی به استبداد و الگوسازی خطرناک برای دیگر حکومتهای سرکوبگر در جهان خواهد بود.
همزمان، سازمانهای حقوق بشری نیز در گزارشهای تازه خود بر این نکته انگشت گذاشتهاند که طالبان برخلاف وعده «عفو عمومی»، دست به کشتار هدفمند نظامیان پیشین، خاموشسازی رسانهها و حذف کامل زنان از زندگی عمومی زدهاند.
این مجموعه اقدامها نه صرفاً نقض حقوق بشر، بلکه بخشی از یک سیاست سازمانیافته برای تثبیت حاکمیت مطلقه و حذف هرگونه مخالفت تلقی میشود.
چنین فضایی سخنان نرگس نهان را در نشست حاشیهای مجمع عمومی معنادارتر میسازد؛ جایی که او آپارتاید جنسیتی طالبان را «جنایت علیه بشریت» خواند و خواستار اقدام عملی و فوری جامعه جهانی شد.
