خبرگزاری راسک: کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در گزارشی تازه وضعیت مهاجران افغانستانی بازگشته از ایران و پاکستان را بررسی کرد و تأکید نمود که این گروهها با چالشهای متفاوت و منحصر به فردی روبهرو هستند.
بر اساس این گزارش، مهاجرانی که از ایران بازگشتهاند، از سطح بالاتری از تحصیلات رسمی، امنیت غذایی نسبی و مسکن بادوامتر برخوردارند، اما با محدودیتهای شغلی قابل توجه و محرومیت دختران از ادامه آموزش مواجه هستند. این وضعیت نشان میدهد که طالبان نه تنها توان تأمین فرصتهای شغلی مناسب برای بازگشتکنندگان را ندارد، بلکه محدودیتهای سیستماتیک در زمینه آموزش و عدالت اجتماعی ادامه دارد.
در مقابل، بازگشتکنندگان از پاکستان عمدتاً با بدهیهای سنگین و وابستگی به کار روزمزدی روبهرو هستند. این امر ضعف ساختار اقتصادی تحت حاکمیت طالبان و ناتوانی آنها در ایجاد زیرساختهای حمایتی برای بازگشتکنندگان را آشکار میکند.
سازمان ملل همچنین بر تأثیر زمان بازگشت تأکید کرده است؛ بازگشتکنندگان پس از سال ۲۰۲۵ با فرصتهای کوتاهمدت شغلی مواجهاند، اما همچنان در دسترسی به غذای کافی و مسکن مناسب مشکلات جدی دارند، که نشانگر ناکارآمدی حکومت طالبان در ارائه خدمات اولیه و امنیت زندگی است.
گزارش حاکی است که تفاوتهای چشمگیر میان وضعیت بازگشتکنندگان زن و افراد دارای معلولیت نیز ادامه دارد؛ تنها ۲۴ درصد از زنان بازگشتکننده منبع درآمد دارند، در حالی که این رقم برای مردان بازگشته ۶۶ درصد است. این شکاف نشان میدهد که طالبان در ایجاد فرصتهای اقتصادی و اجتماعی برابر برای تمامی گروهها ناتوان است.
طبق آمار سازمان ملل، از جنوری تا نوامبر ۲۰۲۵، حدود ۱.۸ میلیون افغانستانی از ایران و ۹۰۰ هزار نفر از پاکستان به کشور بازگشتهاند. این حجم بازگشت در حالی صورت گرفته است که نبود امنیت، بیکاری گسترده و نابرابریهای اجتماعی تحت حاکمیت طالبان، روند بازگشت و بازتوانی مهاجران را با دشواریهای بیسابقهای مواجه کرده است.
بازگشت اجباری مهاجران؛ طالبان توان اداره کشور را ندارد
