خبرگزاری راسک: ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان، اخیراً در اظهاراتی جنجالی اعلام کرد که مردم افغانستان در حال حاضر تحت «عادلترین نظام» تاریخی زندگی میکنند. این ادعا همزمان با ارائه گزارشهایی از فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی این گروه مطرح شده است، اما ناظران داخلی و بینالمللی هشدار میدهند که این آمارها به هیچ وجه نمیتواند پوششدهنده واقعیتهای اجتماعی، اقتصادی و حقوق بشری کشور باشد.
طالبان مدعیاند که در سال گذشته ۲۲ پروژه بزرگ اقتصادی و زیربنایی آغاز یا تکمیل شده و قرارداد ۲۰ پروژه دیگر نیز به امضا رسیده است. با این حال، منابع مستقل گزارش دادهاند که بسیاری از این پروژهها با کمبود شفافیت، فساد و مدیریت ناکارآمد مواجه بوده و عملاً نتایج ملموسی برای مردم ایجاد نکردهاند.
در بخش کمکهای اجتماعی، مقامهای طالبان مدعی شدهاند که بیش از ۶۰۰ هزار یتیم، معلول و بیوه از حمایت نقدی برخوردار شدهاند و به هر نفر ماهانه ۲ هزار روپیه کابلی پرداخت شده است. کارشناسان اقتصادی و فعالان حقوق بشری اما میگویند این ارقام با واقعیت میدانی تفاوت فاحش دارد و بسیاری از نیازمندان واقعی از دریافت کمک محروم ماندهاند.
طالبان همچنین گزارش دادهاند که بیش از ۳۵ هزار معتاد در مراکز درمانی تحت درمان قرار گرفته و ۱۰ هزار گدا جمعآوری و کمک نقدی دریافت کردهاند. با این حال، سازمانهای غیردولتی و گزارشهای سازمان ملل و بانک جهانی نشان میدهد که فقر، بیکاری و ناامنی غذایی در افغانستان در سطح بحران باقی مانده و مدیریت طالبان ناکافی و محدود است.
ذبیحالله مجاهد ادعا کرده که عدالت اجتماعی، رسیدگی به اقشار آسیبپذیر و پروژههای انکشافی در اولویت این گروه قرار دارد، اما نهادهای بینالمللی و گزارشهای مستقل همچنان از عدم دسترسی آزاد به اطلاعات، نقض حقوق زنان و کودکان، محدودیت آزادی بیان و فساد گسترده در حکومت طالبان خبر میدهند.
در حالی که طالبان تلاش دارند با ارائه آمارهای گزینشی تصویری از موفقیت نشان دهند، واقعیت این است که افغانستان همچنان با بحرانهای امنیتی، اقتصادی و انسانی گسترده مواجه است و ادعای «عادلترین نظام» صرفاً یک شعار تبلیغاتی برای مشروعیتسازی داخلی و بینالمللی است.
ذبیحالله مجاهد: افغانستان اکنون «عادلترین نظام» را تجربه میکند
