خبرگزاری راسک: رابرت کیوساکی در تحلیل اخیر خود درباره تحولات نفتی و ژئوپولیتیک در عراق، ایران و ونزوئلا نوشته است که بسیاری فکر میکنند مسائل این کشورها فقط درباره نفت است، اما این تنها ظاهر ماجراست. به گفته او، داستان واقعی درباره چین و کنترل سیستمهای مالی و تجاری است.
کیوساکی میپرسد: «چه چیزی عراق امروز را با چین مرتبط میکند؟» و پاسخ میدهد که این ارتباط نه تنها نفت، بلکه کنترل سیستم اطراف نفت است.
او به تجربه عراق در اوایل دهه ۲۰۰۰ اشاره میکند: «عراق تنها نفت نمیفروخت، بلکه تهدید میکرد نحوه قیمتگذاری و تسویه نفت را تغییر دهد و از سیستم دالری فاصله بگیرد.
همان زمان بود که عراق از یک «کشور مشکلدار» به یک تهدید سیستمیک تبدیل شد.»
کیوساکی ادامه میدهد: امروز چین نیازی به اشغال نظامی ندارد و نفت را از طریق سازوکارهای پیچیده کنترل میکند، از جمله:
قراردادهای خرید بلندمدت
سازوکارهای نفت در ازای بدهی
شبکههای حمل و نقل غیررسمی (shadow shipping)
مسیرهای تسویه غیر دالری
او ایران و ونزوئلا را نمونههایی از این روند میداند:
ایران روزانه حدود ۱.۴ تا ۱.۶ میلیون بشکه نفت صادر میکند که بیشتر آن از مسیرهای تخفیفدار و غیررسمی به چین میرود.
ونزوئلا روزانه بین ۷۰۰ تا ۹۰۰ هزار بشکه نفت صادر میکند و چین نقش اصلی در تأمین مالی و مقصد آن دارد.
کیوساکی تأکید میکند که این اقدامات فراتر از انرژی هستند و قدرت ژئوپولیتیک و نفوذ در سیستم مالی جهانی را شکل میدهند.
او توضیح میدهد که اقدامات آمریکا برای محدود کردن کشورها، شامل تحریمهای مستقیم بر شرکتهای حمل و نقل، بیمه، بنادر، پالایشگاهها و مسیرهای تسویه مالی است. به گفته کیوساکی، اینها استراتژی نظامی نیست، بلکه جنگ مالی است.
کیوساکی مینویسد: «وقتی مسیر حمل و نقل نفت، بیمه صادرات و مسیرهای تسویه تحت فشار قرار میگیرند، نیازی به مالکیت میادین نفتی نیست؛ شما کنترل سیستم پرداخت و جریان پول را دارید و در واقع مالک واقعی نفت میشوید.»
او تأکید میکند که:
جنگ مدرن بر سر کنترل سیستمها و جریانهای مالی جهانی است، نه صرفاً نفت در زمین.
ایران و ونزوئلا اهمیت دارند، زیرا سیستم مالی و تجاری نفت آنها به چین متصل است.
سرمایهگذاران و ثروتمندان به جای تمرکز بر سیاست، بر تحلیل سیستمها و جریانهای مالی تمرکز میکنند، زیرا وقتی سیستمها تغییر کنند، ثروتها نیز تغییر میکنند.
کیوساکی نتیجه میگیرد: «ثروتمندان سیاسی بحث نمیکنند، آنها سیستمها را مطالعه میکنند. زیرا وقتی سیستمها تغییر کنند، ثروتها نیز تغییر میکنند.»
