خبرگزاری راسک: در حالی که رهبری طالبان بهگونه معنادار در برابر تحولات کمسابقه ونزوئلا سکوت اختیار کرده است، یکی از مقامهای ارشد دفتر معاون اقتصادی این گروه با ادبیاتی تند، اقدام اخیر ایالات متحده را واکنشی به شکست و خروج پرهزینه از افغانستان توصیف کرد؛ شکستی که بهباور ناظران، بیش از آنکه پیروزی طالبان باشد، نتیجه فروپاشی نظم سیاسی و رهاشدن کشور در خلأ قدرت بود.
عبدالله عزام، رئیس دفتر عبدالغنی برادر، روز دوشنبه، ۱۵ جدی، در پیامی به زبان انگلیسی در شبکه اجتماعی اکس نوشت که ایالات متحده قادر نیست «شرم تاریخی شکست در افغانستان» را پنهان کند؛ اظهاراتی که تلاش آشکار طالبان برای بازنویسی یک خروج پرآشوب و پرهزینه بهعنوان «پیروزی مشروع» تلقی میشود، در حالی که پیامدهای آن خروج، افغانستان را به یکی از منزویترین و بحرانزدهترین کشورهای جهان بدل کرده است.
ایالات متحده در سال ۲۰۰۱ با هدف سرنگونی طالبان و مقابله با تروریسم وارد افغانستان شد. پس از دو دهه جنگ، واشنگتن با این گروه توافق امضا کرد و نیروهایش را خارج ساخت؛ روندی که همزمان با فروپاشی ساختارهای امنیتی و سیاسی حکومت پیشین و فرار اشرف غنی، به بازگشت طالبان به قدرت انجامید. با این حال، این بازگشت نه با مشروعیت داخلی و نه با پذیرش بینالمللی همراه بوده است.
عبدالله عزام در پیام خود ادعا کرده است: «به گفته ترامپ، امریکا در خروج از افغانستان تحقیر شد و مورد سرزنش جهانی قرار گرفت، اما پس از ربودن مادورو در ونزوئلا، وضعیت تغییر کرده است.» او افزوده است که «یک قدرت متجاوز هرچقدر هم در جای دیگر اعتبار کسب کند، آن را در افغانستان از دست میدهد و با رسوایی خارج میشود.» این روایت، در حالی مطرح میشود که طالبان همچنان از پاسخگویی درباره بحران انسانی، سرکوب گسترده زنان، حذف مخالفان و فروپاشی نهادهای مدنی طفره میروند.
نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا، روز شنبه، ۱۲ جدی، در جریان عملیاتی از سوی نیروهای ویژه ایالات متحده بازداشت و بههمراه همسرش به امریکا منتقل شد؛ اقدامی که به گفته مقامهای امریکایی در چارچوب پیگرد قضایی انجام شده و قرار است او در دادگاهی در نیویارک محاکمه شود.
با وجود لحن تهاجمی رئیس دفتر معاون اقتصادی طالبان، موضع رسمی این گروه در قبال امریکا طی ماههای اخیر بهمراتب نرمتر بوده است. وزیر خارجه طالبان بارها خواهان «عادیسازی روابط» با واشنگتن شده و تلاش کرده است چهرهای عملگرا از این گروه ارائه کند؛ تلاشی که با واقعیت سرکوب سیستماتیک، نقض گسترده حقوق بشر و حذف کامل زنان از عرصه عمومی در تضاد آشکار قرار دارد.
اگرچه برخی کشورهای منطقه روابط عملی با طالبان برقرار کردهاند، اما فشارهای ایالات متحده و تحریمهای شورای امنیت سازمان ملل همچنان پابرجاست و مانع بهرسمیتشناسی این گروه شده است. به باور تحلیلگران، طالبان با وجود ادعاهای پیروزمندانه، در موقعیتی شکننده، منزوی و فاقد مشروعیت بینالمللی قرار دارند؛ وضعیتی که بیش از هر چیز، نتیجه حکمرانی مبتنی بر اجبار، حذف و انکار مسئولیت است.
