طالبان، تی‌تی‌پی و تسلیحات غربی؛ مثلث تهدید در جغرافیای جنگ

خبرگزاری راسک: با گذشت بیش از سه سال از سقوط نظام جمهوری افغانستان و تسلط طالبان بر قدرت، این کشور اکنون به لانه‌ای برای تروریزم منطقه‌ای بدل شده‌است؛ تهدیدی که ابعاد آن فراتر از مرزهای افغانستان گسترش یافته و دامنگیر همسایگان، به‌ویژه پاکستان شده است. گزارش تازه واشنگتن‌پست، ابعاد نگران‌کننده‌ای از این بحران امنیتی را آشکار ساخته است. پس از خروج شتاب‌زده و بی‌برنامه نیروهای امریکایی از افغانستان، میلیاردها دالر تجهیزات و سلاح‌های پیشرفته نظامی در این کشور رها شد. اکنون بخش قابل توجهی از این سلاح‌ها، شامل دوربین‌های دید در شب، راکت‌اندازها و وسایط زرهی امریکایی، به‌دست طالبان و متحدان تروریستی‌شان افتاده است.
تحریک طالبان پاکستان (TTP)، که سال‌هاست در خاک افغانستان مورد حمایت طالبان قرار دارد، اکنون با استفاده از همین تجهیزات در حملات مرگبار علیه نیروهای پاکستانی، نقش پررنگ‌تری یافته است. مقام‌های امنیتی پاکستان هشدار داده‌اند که استفاده از این سلاح‌ها به‌گونه‌ای مستقیم در چندین عملیات تهاجمی ثبت شده و تلفات سنگینی را بر نیروهای این کشور وارد کرده است. در حالی‌که طالبان ادعای حکومت‌داری و مدیریت امنیت داخلی را دارند، واقعیت‌های میدانی نشان می‌دهد که آنان یا قادر به کنترول گروه‌های تندرو نیستند، یا عمداً فضای امن برای فعالیت آن‌ها فراهم کرده‌اند. تساهل طالبان نسبت به حضور و تحرک آزادانه TTP و دیگر گروه‌های دهشت‌افکن در افغانستان، چهره واقعی این گروه را بیش از پیش برملا ساخته است.
این وضعیت، نه تنها مشروعیت داخلی و خارجی طالبان را زیر سؤال می‌برد، بلکه امنیت منطقه را نیز به‌صورت مستقیم تهدید می‌کند. سکوت طالبان در قبال هشدارهای مکرر اسلام‌آباد، گویای یک همدستی آشکار است که باید از سوی جامعه جهانی به‌گونه‌ای جدی بازنگری شود. در سطح گسترده‌تر، حضور این سلاح‌ها در اختیار گروه‌های تروریستی، خطر بی‌ثباتی فراگیر در آسیای جنوبی را تشدید کرده است. پاکستان اکنون خود را در برابر دشمنی می‌بیند که همسایه‌اش در تربیت و تجهیز آن نقش دارد. اگر این روند ادامه یابد، احتمال گسترش تنش‌ها به درگیری‌های مرزی و حتی تقابل مستقیم نظامی دور از انتظار نخواهد بود.
امریکا که منبع اصلی این تجهیزات است، باید مسئولیت حقوقی و اخلاقی خود را در قبال پیامدهای ناشی از آن بپذیرد. جامعه جهانی نیز وظیفه دارد تا با فشار سیاسی، تحریم‌های هدفمند و نظارت‌های سخت‌گیرانه، طالبان را وادار سازد که یا در برابر تروریزم بایستند، یا با بهای سنگین انزوا و مقابله بین‌المللی روبرو شوند.