خبرگزاری راسک: یافتههای تازه آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد نشان میدهد که در نیمه اول سال گذشته، ۵۷ درصد از بازگشتکنندگان افغانستانی که از پاکستان به افغانستان برگشتهاند، به غذای کافی دسترسی نداشتند. این تحقیق همچنین بر کمبود شدید منابع غذایی در میان خانوادههای بازگشتکننده تأکید کرده است. بر اساس این گزارش، ۴۷ درصد از خانوادهها هیچ ذخیره غذایی نداشتند و در ۲۹ درصد دیگر از آنها، مواد غذایی کمتر از یک هفته دوام آورده است.
آژانس پناهندگان سازمان ملل در روز سهشنبه، دوم ثور، گزارشی را منتشر کرد که در آن با دو هزار و ۸۶۸ بازگشتکننده از ۳۰ استان افغانستان که از جنوری تا جون سال ۲۰۲۴ از پاکستان به افغانستان برگشتهاند، گفتوگو شده است. در این پژوهش، از بازگشتکنندگان سوالاتی در مورد مسائل مختلف از جمله دسترسی به آموزش، خدمات بهداشتی، آب آشامیدنی، غذا، سرپناه، وضعیت اقتصادی و امنیت مطرح شده است.
نتایج این تحقیق نشان میدهد که بیش از ۷۰ درصد از پاسخدهندگان اظهار کردهاند که درآمد ماهانه آنها کمتر از ۱۴۰ دالر است. در این میان، ۶۰ درصد از افراد گفتهاند که برای تأمین هزینههای زندگی مجبور به قرض گرفتن شدهاند. علاوه بر این، ۷۰ درصد از بازگشتکنندگان نگرانیهای عمدهای را تجربه کردهاند که بهطور قابل توجهی بر کیفیت زندگی آنها تأثیر گذاشته است.
در خصوص وضعیت آموزشی، ۳۳ درصد از کودکان بازگشتکنندگان نتوانستهاند به مکتب یا سایر امکانات آموزشی دسترسی داشته باشند. همچنین، ۱۷ درصد از پاسخدهندگان اشاره کردهاند که افرادی را میشناسند که برای دومین یا سومین بار از پاکستان اخراج شدهاند.
در این گزارش آمده است که ۸۶ درصد از بازگشتکنندگان در ده استان اصلی شامل کابل، ننگرهار، قندز، قندهار، بلخ، لغمان، بغلان، لوگر، هلمند و جوزجان مستقر شدهاند. در حالی که ۳۷ درصد آنها به استان اصلی خود بازگشتهاند. آژانس پناهندگان سازمان ملل تأکید کرده که همه بازگشتکنندگان در زمان ورود به افغانستان کمک نقدی از این سازمان دریافت کردهاند، اما ۳۸ درصد از آنها گفتهاند که این کمکها تنها دو تا سه ماه دوام داشته است.
در ادامه گزارش آمده که بیش از ۳۰ درصد از بازگشتکنندگان در شش ماه پس از بازگشت خود نیاز به مراقبتهای بهداشتی داشتهاند، اما نتواستهاند آن را دریافت کنند. وضعیت زندگی خانوادههایی که سرپرست آنها زن است، بهویژه دشوارتر بوده است، بهطوری که ۶۶ درصد از این خانوادهها به غذای کافی دسترسی نداشتهاند.
آژانس پناهندگان سازمان ملل همچنین گزارش داده که ۷۱ درصد از بازگشتکنندگان در خانههای «نامناسب» زندگی میکنند. طبق این گزارش، ۱۷ درصد از آنها نزد اقوام خود سکونت دارند و ۱۵ درصد دیگر در خانههای خود زندگی میکنند. این مشکلات اقتصادی و اجتماعی، همراه با ناتوانی در بازگشت به مناطق اصلی و کمبود شغل، از مشکلات عمدهای هستند که در این گزارش به آنها اشاره شده است.
علاوه بر این، نداشتن اسناد هویتی، عدم دسترسی زنان و دختران به خدمات آموزشی و بهداشتی، و نقض حقوق اساسی از جمله حقوق ارث، آزادی حرکت و دسترسی به حقوق اجتماعی از دیگر چالشهایی است که بازگشتکنندگان با آن روبهرو هستند.
با توجه به اینکه اخراج گسترده مهاجران افغانستانی از پاکستان در اپریل ۲۰۲۵ آغاز خواهد شد، سازمان ملل متحد تأکید کرده است که نظارت بر وضعیت بازگشتکنندگان، بررسی تجربیات آنها و اجرای برنامههایی که بر اساس نیازهای واقعی آنها تدوین شده باشد، به یک اولویت اساسی تبدیل شده است.
حمله مسلحانه به گردشگران در کشمیر؛ ۲۴ کشته بر جای گذاشت
بیشتر بازگشتکنندگان افغانستانی از پاکستان به غذای کافی دسترسی ندارند
پیتریش: جامعه جهانی مسئول فشار بر طالبان برای آغاز گفتوگوهای سیاسی است
طالبان یک فعال رسانهای را به اتهام تبلیغ علیه نظام، وادار به اعتراف اجباری کردند
