مدیر و عضو مؤسسه بوش: طالبان در طی سه دهه فقط در زمینه فریبکاری ماهرشده اند

خبرگزاری راسک: ناتالی گونلا پلاتس، مدیر بخش سیاست جهانی مؤسسه جورج دبلیو بوش، به همراه جسیکا لودویگ، عضو ارشد همین مؤسسه، در مقاله‌ای منتشر شده در «د نشنل انترست» نسبت به پیامدهای خطرناک «خشونت، فساد و افراط‌گرایی طالبان» هشدار داده‌اند و این موضوع را یک چالش جهانی توصیف کرده‌اند.
این دو کارشناس معتقدند که بسیاری از افغانستانی‌هایی که به دلیل همکاری با آمریکا و جامعه جهانی در مسیر ایجاد آینده‌ای آرام و آباد به آمریکا پناه آورده‌اند، هدف حملات انتقام‌جویانه طالبان قرار گرفته‌اند. به گفته آن‌ها، بازگرداندن این افراد به افغانستان باعث تهدید آزادی و حتی جان آن‌ها خواهد شد.
نویسندگان مقاله به افزایش بی‌توجهی برخی مقامات و چهره‌های مطرح در آمریکا اشاره می‌کنند که وضعیت حفاظت موقت (TPS) پناهجویان افغانستانی را تضمینی برای امنیت آن‌ها می‌دانند و مشکلات واقعی زندگی روزمره مردم افغانستان در زیر حکمرانی طالبان را نادیده می‌گیرند.
در این مقاله تأکید شده است که چنین دیدگاه‌هایی از ارتباط طالبان با گروه‌های تروریستی مانند القاعده و شبکه حقانی چشم‌پوشی می‌کنند؛ گروه‌هایی که مسئول کشته شدن حدود دو هزار سرباز آمریکایی هستند. طالبان همچنین توسط دولت آمریکا به عنوان یک «گروه تروریستی جهانی ویژه» معرفی شده‌اند.
مؤسسه بوش در گزارش‌های خود نشان داده است که ادعای طالبان درباره کاهش فساد و خشونت، کاملاً نادرست است. طالبان برای حفظ قدرت، روش‌های مافیایی را به کار گرفته‌اند که فساد گسترده و دزدسالاری سیستماتیک را در پی داشته و منجر به پیامدهای وخیمی مثل کار کودکان، گرسنگی و نبود خدمات بهداشتی شده است. این وضعیت نه تنها بر مردم افغانستان بلکه امنیت منطقه و جهان نیز تأثیر منفی گذاشته است.
نویسندگان مقاله هشدار می‌دهند که طالبان طی سه دهه گذشته فقط در زمینه فریب‌کاری و سوءاستفاده از قدرت ماهرتر شده‌اند. آنان می‌نویسند: «از وبلاگ‌نویسان و رسانه‌ها گرفته تا سیاست‌گذاران و مقامات دولتی، کسانی که طالبان را تأیید می‌کنند در برابر جنایات گسترده آن‌ها بی‌تفاوت بوده و به نوعی در مشروعیت بخشیدن به این گروه و عادی‌سازی افراط‌گرایی و سرکوب زنان سهیم هستند.»
این مقاله همچنین تاکید می‌کند که حمایت ظاهری از حقوق زنان و فمینیسم در حالی که طالبان مورد دفاع قرار می‌گیرند، تنها یک پوشش سیاسی است. طالبان زنان را از اکثر عرصه‌های زندگی عمومی حذف کرده و خشونت جنسی و بهره‌کشی را به عنوان ابزاری برای سرکوب و تحقیر به کار می‌گیرند. رسانه‌های مستقل و فعالان افغانستانی با وجود تهدیدهای فراوان، روزانه این بی‌عدالتی‌ها را مستند می‌کنند.
در پایان، نویسندگان مقاله تأکید می‌کنند که هر نوع سرکوب زنان و دختران، چه در افغانستان و چه در هر جای دیگر جهان، تهدیدی جدی برای دموکراسی، حقوق بشر و امنیت ملی است و باید به شدت با آن مقابله شود. به گفته آنان، هیچ کجای جهان ظلم و ستم طالبان به اندازه افغانستان، به این حد عمیق، نهادینه و گسترده نیست.