خبرگزاری راسک: رسانههای پاکستانی گزارش دادهاند که بیتوجهی گروه طالبان به نگرانیهای امنیتی اسلامآباد و افزایش حملات فرامرزی تحریک طالبان پاکستانی، روابط دو طرف را به پایینترین سطح در سالهای اخیر رسانده است.
روزنامه «دان» چاپ پاکستان، روز دوشنبه، ۲۴ سنبله، در مطلبی نوشته است که پاکستان بارها از گروه طالبان افغانستان خواسته تا اعضای تیتیپی را خلع سلاح و فعالیتهای خشونتآمیز آنها را مهار کنند، اما با وجود وعدههای مکرر طالبان، تاکنون هیچ اقدام عملی در این زمینه انجام نشده است. طالبان در پاسخ اعلام کردهاند که اسلامآباد برای پنهان کردن ضعفهای دستگاه امنیتی خود، مسئولیت حملات شبهنظامیان را به این گروه نسبت میدهد.
به تازگی شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان، از کابل خواسته که میان پاکستان و تحریک طالبان پاکستان یکی را انتخاب کند و هشدار داده که ادامه حملات مرزی از خاک افغانستان برای اسلامآباد غیرقابل قبول است.
به گزارش منابع رسمی، در واکنش به این وضعیت، پاکستان با اجرای حملات هوایی علیه مخفیگاههای تیتیپی در استانهای افغانستان و اعمال محدودیتهای تجاری و روند اخراج مهاجران افغانستانی تلاش کرده است طالبان را به تغییر رفتار وادارد.
از سویی دیگر مقامهای نظامی پاکستان اعلام کرده اند که استراتژی جدیدی به هدف تشدید نظارت مرزی در مناطق خیبر و باجور اتخاذ کردهاند. منابع امنیتی به رسانههای پاکستان گفته اند که هدف از این استراتیژی قطع خطوط تدارکاتی و منابع گروههای شبهنظامی در مناطق مرزی با افغانستان است.
به گفته منابع، این استراتژی شامل گشتزنیهای گسترده در نقاط حساس، عملیات اطلاعاتی پراکنده و محدود کردن تروریستها به موقعیتهای فعلیشان است.
وزارت دفاع پاکستان اعلام کرده که تمرکز اصلی این اقدامها بر تحریک طالبان پاکستانی است که مراکز کنترل آنها در داخل افغانستان قرار دارد. مقامهای پاکستانی تأکید کردهاند که با قطع تأمین مهمات، منابع مالی و نیروی انسانی، توان عملیاتی این گروه کاهش خواهد یافت.
بر اساس گزارشها، پاکستان بهترین زمان برای اجرای این استراتژی را شش ماه آینده، از سپتامبر تا فبروی عنوان کرده است، زیرا در زمستان بسیاری از شبهنظامیان به پناهگاههای خود در افغانستان بازمیگردند یا در مناطق مرزی مستقر شده و منابع خود را تجدید میکنند.
در همین حال، زلمی خلیلزاد، نماینده پیشین امریکا در مذاکرات صلح دوحه با طالبان، در یادداشتی در صفحه اکس خود پیشنهاد کرده است که پاکستان به جای جنگ و گزینه نظامی با تحریک طالبان پاکستانی، به مذاکره روی آورد و در این میان طالبان افغانستانی نقش میانجی را ایفا کنند.
این پیشنهاد با واکنشهای تند سیاسیون و تحلیلگران همراه شده است. بسیاری خلیلزاد را به عنوان فردی معرفی کردهاند که با حمایت و همتباری خود با «گروههای پشتون طالبان افغانستان و تیتیپی در پاکستان»، تلاش دارد برای آنها امتیاز بدهد؛ همانگونه که طالبان افغانستان را با امضای توافقنامه صلح در کابل به قدرت رساند. منتقدان هشدار میدهند که اجرای این نسخه ممکن است باعث تثبیت قدرت گروههای شبهنظامی در پاکستان و تضعیف کنترل دولت مرکزی شود.
کارشناسان امنیتی هم بر این باورند که ادامه وضعیت کنونی و بیتوجهی طالبان میتواند نه تنها امنیت مرزی پاکستان را به مخاطره اندازد، بلکه احتمال تشدید درگیریهای فرامرزی و بحران انسانی در مناطق مرزی را افزایش دهد.
