خبرگزاری راسک: کمیته بینالمللی نجات (IRC) در تازهترین گزارش خود هشدار داده است که افغانستان ممکن است در نتیجه کاهش کمکهای بینالمللی، تا ده درصد از تولید ناخالص داخلی خود را از دست بدهد.
این نهاد تصریح کرده است که کاهش کمکها در حالی صورت میگیرد که افغانستان با یکی از شدیدترین دورههای خشکسالی، فقر گسترده و آثار ملموس تغییرات اقلیمی روبهرو است.
در گزارشی که کمیته بینالمللی نجات روز چهارشنبه، ۳۰ میزان، منتشر کرده، آمده است که در سال جاری میلادی ۴۰ درصد از کمکهای جامعه جهانی برای مقابله با بحران اقلیمی در افغانستان کاهش یافته است. این روند، به گفته کمیته بینالمللی نجات، تهدیدی جدی برای اقتصاد شکننده کشور و معیشت میلیونها تن به شمار میرود.
این نهاد توضیح داده است که منابع مالی جهانی اغلب به کشورهایی اختصاص مییابد که از ثبات سیاسی و ساختارهای اجرایی قوی برخوردارند، در حالی که افغانستان پس از تحولات سیاسی اخیر، در اولویت برنامههای اقلیمی بسیاری از کشورها و نهادهای کمککننده قرار ندارد. به باور کمیته نجات، این وضعیت سبب شده است تا جوامع محلی در افغانستان در برابر پیامدهای تغییرات اقلیمی بدون حمایت کافی رها شوند.
کمیته بینالمللی نجات ضمن اشاره به خشکسالی شدید و کاهش بارندگیها در سراسر کشور، اعلام کرده است که برای جلوگیری از وخامت اوضاع، تاکنون به ۲۸ هزار خانواده در ولایتهای مختلف کمک نقدی ارائه کرده است تا بتوانند با بحران کمبود آب، کاهش محصولات کشاورزی و افزایش قیمت مواد غذایی مقابله کنند.
در بخشی از گزارش تأکید شده است که ادامهی کاهش کمکهای اقلیمی میتواند بر امنیت غذایی، اشتغال و خدمات حیاتی مانند آب آشامیدنی و انرژی تأثیر منفی بگذارد. IRC هشدار داده است که اگر منابع مالی و برنامههای تطبیقی افزایش نیابد، میلیونها شهروند افغانستان در معرض مهاجرت اجباری، فقر شدید و از دست دادن منابع معیشت خود قرار خواهند گرفت.
این گزارش در آستانه برگزاری کنفرانس امنیت اقلیمی برلین منتشر شده است؛ نشستی که انتظار میرود در آن موضوع کاهش اثرات تغییرات اقلیمی بر کشورهای آسیبپذیر در اولویت قرار گیرد. کمیته بینالمللی نجات از دولتها و نهادهای جهانی خواسته است تا افغانستان را در برنامههای کمک اقلیمی خود نادیده نگیرند و برای مهار بحران زیستمحیطی در این کشور «اقدامات فوری و هماهنگ» انجام دهند.
افغانستان یکی از ده کشور آسیبپذیر جهان در برابر تغییرات اقلیمی شناخته میشود؛ کشوری که با افزایش دما، کاهش منابع آب، تخریب خاک و وابستگی گسترده به کشاورزی معیشتی، بیش از هر زمان دیگر به حمایت جامعه جهانی نیاز دارد.
