خبرگزاری راسک: سراجالدین حقانی، وزیر داخله طالبان، روز جمعه در سخنرانیای در استان خوست، در اظهاراتی کمسابقه بهگونهای تلویحی اذعان کرد که ساختار حاکم کنونی افغانستان بر پایه ترس، زور و تحقیر مردم استوار است. او گفت حکومتی که مردم را صرفاً از راه تهدید و ارعاب اداره کند، «حکومت واقعی» به شمار نمیرود؛ سخنانی که بیش از آنکه نقدی اخلاقی باشد، اعترافی آشکار به ماهیت سرکوبگرانه نظام طالبان تلقی میشود.
حقانی در حالی از «پیوند محبت و اعتماد میان مردم و حکومت» سخن گفت که طالبان طی بیش از چهار سال گذشته، عملاً هرگونه رابطه اعتمادمحور با جامعه را از میان بردهاند. گزارشهای پیدرپی نهادهای حقوق بشری بینالمللی نشان میدهد که طالبان با بازداشتهای خودسرانه، ناپدیدسازی قهری، سرکوب اعتراضات مدنی و اعمال مجازاتهای خشن علنی، فضای رعب دائمی را بر افغانستان حاکم کردهاند.
وزیر داخله طالبان همچنین تأکید کرد که نباید مردم تحقیر یا محکوم شوند؛ این در حالی است که تحقیر سیستماتیک شهروندان، بهویژه زنان، اقوام غیر پشتون و منتقدان سیاسی، به بخشی جداییناپذیر از شیوه حکمرانی طالبان بدل شده است. محدودیتهای فراگیر علیه زنان و دختران، از منع آموزش و کار گرفته تا حذف کامل از عرصه عمومی، از سوی سازمان ملل بهعنوان نمونهای از «آپارتاید جنسیتی» توصیف شده است.
حقانی گفت حکومت زمانی معنا پیدا میکند که برای مردم «آرامش، عدالت و اعتماد» ایجاد شود؛ اما واقعیت میدانی افغانستان خلاف این ادعا را نشان میدهد. در سالهای اخیر، طالبان بارها متهمان را در ملأعام شلاق زده یا اعدام کردهاند؛ اقداماتی که به گفته گزارشگران ویژه سازمان ملل، مصداق نقض فاحش حقوق بشر و استفاده ابزاری از خشونت برای تثبیت قدرت است.
او در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به رنج تاریخی مردم افغانستان گفت که افغانستانیها به دلیل استقلالطلبی، سالها درد کشیدهاند. با این حال، منتقدان میگویند طالبان با بازتولید همان الگوی سرکوب، اینبار نه از سوی «امپراتوران خارجی» بلکه بهدست یک حاکمیت ایدئولوژیک داخلی، استقلال و کرامت انسانی مردم را قربانی کردهاند.
حقانی حتی پا را فراتر گذاشت و تصریح کرد: «اکنون خود ما آنقدر تحمل نداریم که مردم را محکوم و ذلیل میکنیم.» این جمله، از نگاه ناظران سیاسی، یکی از صریحترین اعترافها از درون ساختار طالبان به شکست اخلاقی و سیاسی این گروه در اداره کشور است؛ شکستی که با وجود چنین اظهاراتی، هیچ نشانهای از اصلاح عملی در رفتار طالبان نشان نمیدهد.
این اظهارات در حالی مطرح میشود که دیگر مقامهای طالبان همزمان لحن تهدیدآمیزتری علیه جامعه جهانی در پیش گرفتهاند. عبدالکبیر، وزیر امور مهاجرین طالبان، بهتازگی هشدار داده است که اگر جهان با طالبان «کنار نیاید»، از خاک افغانستان به دیگر کشورها «آسیب» خواهد رسید؛ سخنانی که از سوی تحلیلگران بهعنوان تلاش آشکار برای باجگیری سیاسی تعبیر شده است.
جامعه جهانی بارها از طالبان خواسته است به تعهدات حقوق بشری، بهویژه در قبال زنان و اقوام غیر پشتون، پایبند باشند و حکومت فراگیر تشکیل دهند. طالبان اما این مطالبات را بهطور سیستماتیک «مداخله در امور داخلی» خوانده و به سرکوب هرگونه صدای مخالف ادامه دادهاند؛ رویکردی که به گفته نهادهای بینالمللی، افغانستان را به یکی از بستهترین و سرکوبشدهترین جوامع جهان تبدیل کرده است.
سراجالدین حقانی: طالبان با ترس و زور حکومت میکند
ما را دنبال کنید
مطالب مرتبط
- تبلیغات -
