خبرگزاری راسک: منابع محلی از کشتهشدن دو سرباز حکومت پیشین افغانستان در استانهای فاریاب و کاپیسا خبر میدهند؛ رخدادهایی که بار دیگر نگرانیها درباره سرنوشت نظامیان سابق در سایه حاکمیت طالبان را تشدید کرده است.
به گفته منابع محلی در مرکز استان فاریاب، جسد صبغتالله، یکی از سربازان حکومت پیشین، در شهر میمنه پیدا شده است. شاهدان میگویند که او ابتدا به قتل رسیده و سپس پیکرش مثله شده است. تاکنون هیچ نهاد وابسته به طالبان توضیح رسمی درباره این رویداد ارائه نکرده و سکوت مقامات محلی، به نگرانیها درباره نبود پاسخگویی و شفافیت دامن زده است.
همزمان، منابع دیگر از مرگ مرموز نبی کوهستانی، سرباز پیشین حکومت افغانستان، در استان کاپیسا خبر دادهاند. او از باشندگان قریه «ملا خلیل» شهرستان دوم کاپیسا بود و حدود دو ماه پیش پس از اخراج اجباری از ایران به افغانستان بازگردانده شده بود. به گفته منابع محلی، او در شرایطی نامشخص جان باخته و تاکنون هیچ بررسی علنی و مستقلی درباره پروندهاش اعلام نشده است.
این موارد در حالی رخ میدهد که طالبان پس از بازگشت به قدرت در سال ۲۰۲۱، بارها مدعی «عفو عمومی» برای نظامیان پیشین شدهاند؛ ادعایی که با گزارشهای متعدد سازمانهای حقوق بشری در تضاد است.
سازمان دیدبان حقوق بشر (HRW) و هیئت معاونت سازمان ملل در افغانستان (یوناما) در گزارشهای رسمی خود تأیید کردهاند که صدها سرباز و کارمند امنیتی حکومت پیشین، پس از تسلط طالبان، با بازداشتهای خودسرانه، ناپدیدشدن اجباری، شکنجه و قتلهای فراقضایی روبهرو شدهاند. این گزارشها نشان میدهد که آنچه طالبان «عفو» مینامند، در عمل به یک سیاست حذف تدریجی مخالفان سابق تبدیل شده است.
در ماههای اخیر، هزاران شهروند افغانستانی، از جمله دهها سرباز پیشین، از ایران و پاکستان بهطور اجباری به افغانستان بازگردانده شدهاند. نهادهای بینالمللی هشدار دادهاند که این افراد، بهویژه نظامیان سابق، در داخل کشور در معرض خطر جدی بازداشت، انتقامگیری و خشونت قرار دارند.
با این حال، طالبان نهتنها هیچ سازوکار شفافی برای حفاظت از این افراد ایجاد نکردهاند، بلکه با ممانعت از دسترسی رسانهها و نهادهای مستقل، عملاً فضای بررسی و پاسخگویی را مسدود کردهاند.
کشتهشدن صبغتالله در فاریاب و نبی کوهستانی در کاپیسا، در کنار دهها مورد مشابه، نشان میدهد که سربازان حکومت پیشین همچنان یکی از آسیبپذیرترین گروهها در افغانستان امروز هستند.
تا زمانی که تحقیقات مستقل، دسترسی آزاد رسانهها و پاسخگویی نهادهای حاکم فراهم نشود، این چرخه خشونت و بیعدالتی ادامه خواهد یافت.
