خبرگزاری راسک: میر رحمان رحمانی، رئیس پیشین مجلس نمایندگان افغانستان، در واکنش به بازنشر ویدیویی قدیمی از سخنانش درباره ترکیب قومی استان پروان، بیانیهای رسمی منتشر کرد و ضمن تأکید بر هویت تاجیکی خود، از همه افغانستانیها خواست به جای دامن زدن به تفرقه قومی، راه وحدت و گفتوگو را در پیش گیرند.
رحمانی که از جون ۲۰۱۹ تا سقوط کابل در آگست ۲۰۲۱ ریاست مجلس نمایندگان افغانستان را بر عهده داشت ، در بیانیهای که در صفحه رسمی فیسبوک خود منتشر کرد، به ویدیویی اشاره نمود که این روزها در فضای مجازی دستبهدست میچرخد.
بر اساس آنچه در آن ویدیو مطرح شده، رحمانی در یک نشست خصوصی با شماری از نمایندگان ترکتبار پارلمان پیشین اظهار داشته بود که تحقیقات زیادی انجام داده اما ریشه قوم تاجیک را در استان پروان نیافته است و بیشتر باشندگان پروان را بیکها و اقوام ترکتبار تشکیل میدهند.
رحمانی در بیانیه اخیرش تصریح کرد که آن ویدیو مربوط به حدود هشت سال پیش بوده و بخشی از سخنانش که در فضای متفاوت سیاسی آن زمان و در قالب نقلقول مطرح شده بود، «به گونهای بریده، ناقص و خارج از بستر اصلی آن منتشر گردیده و تلاش شده است تا مفهوم آن به صورت نادرست تعبیر و تفسیر شود.»
این اظهارات در زمان خود واکنشهایی را در پی داشت و شماری از باشندگان استان پروان خواستار عذرخواهی رحمانی بابت آنچه اتهامی بیاساس خواندند، شده بودند. این در حالی است که استانهای پروان، کاپیسا، پنجشیر و کوهدامن در منابع تاریخی و اجتماعی غالباً به عنوان مناطق تاجیکنشین یاد شدهاند.
رحمانی در بیانیه خود با صراحت نوشت: «با افتخار میگویم که تبار من تاجیک است؛ هویتی که خداوند برایم مقدر ساخته و نیاکان و خانوادهام در راه عزت، آزادی و سربلندی این سرزمین قربانیهای فراوان دادهاند.»
او ریشههای خانوادگی و تاریخی خود را به پروان، بگرام، کاپیسا، کوهدامنان و در مجموع به حوزه شمالی پیوند داد و از شخصیتهایی چون امام ابوحنیفه، شهید امیر حبیبالله کلکانی، غازی میر مسجدیخان، غازی میر بچهخان و شهید احمدشاه مسعود به عنوان چهرههای ماندگار در حافظه فرهنگی و سیاسی مردم یاد کرد.
رحمانی در بخش اصلی بیانیهاش هشدار داد که «پراکندگی، اختلافات، بیبرنامگی سیاسی و کشمکشهای فرسایشی اجتماعی تنها به دوام و تحکیم سلطه طالبان میانجامد و امید شکلگیری یک اجماع ملی و آیندهمحور را تضعیف میکند.»
این هشدار در بستری مطرح میشود که در آغاز سال ۲۰۲۶، شکافهای عمیق درون رهبری طالبان، سلطه این گروه را با چالشهای جدی روبهرو کرده است؛ رهبر طالبان هبتالله آخندزاده از قندهار با گرایشهای سختگیرانه حکومت میکند، در حالی که وزرای کابلنشین اش بر رویکردهای عملگرایانهتر پافشاری میکنند. با این حال، طالبان هرگونه مذاکره با مخالفان را رد کرده و سخنگوی این گروه اعلام داشته که مخالفان مشروعیت خود را نزد مردم از دست دادهاند.
رحمانی پس از سقوط کابل به مخالف سرسخت طالبان تبدیل شده و در سطح بینالمللی برای حقوق بشر، حقوق زنان و اصلاحات سیاسی در افغانستان فعالیت کرده است. او از معدود چهرههای مستقل سیاسی افغانستان شناخته میشود که هرگز به حزب سیاسی خاصی وابسته نبوده است.
رحمانی بیانیه خود را با یادآوری مسئولیت تاریخی همه افغانستانیها به پایان برد: «مسئولیت اخلاقی و تاریخی همه ماست که در این روزگار دشوار، منافع مردم، آرامش اجتماعی و آینده کشور را بر اختلافات شخصی، سیاسی و قومی ترجیح دهیم؛ زیرا فردای این سرزمین تنها با خرد، همدلی و تفاهم ساخته خواهد شد.»
رحمانی: تاجیکم و به آن افتخار میکنم
ما را دنبال کنید
مطالب مرتبط
- تبلیغات -
