رسول پارسی؛ آزاده‌ای در بند

نویسنده: یعقوب یسنا

پرسش این است طالبان به چه جرمی رسول پارسی را گرفتار و زندانی کرده‌اند؟ مهم‌تر از همه، طالبان چرا و به چه دلیلی از رسول پارسی می‌ترسند که او را بدون جرمی در بند نگه می‌دارند؟

من رسول پارسی را از نزدیک ندیده‌ام. اگر شناخت را بر اساس دیدار و صحبت از نزدیک با افراد درنظر بگیریم، بنابراین می‌توانم بگویم رسول پارسی را نمی‌شناسم. درصورتی‌که شناخت را اندیشه‌ی افراد بر اساس نوشته‌هایش بدانیم، نسبتا با اندیشه و نوشته‌های رسول پارسی آشنا استم.

چند سال پیش متوجه نوشته‌های در فیس‌بوک و رسانه‌های اجتماعی شدم که در آن نوشته‌ها بیش‌تر از هرچه پرسش مطرح بود و نویسنده در یادداشت‌هایش پرسش طرح می‌کرد و با طرح پرسش، انواع ساده‌انگاری افراد جامعه را نشانه می‌گرفت و دچار چالش می‌کرد. کسی‌که این یادداشت‌ها را می‌نوشت رسول پارسی بود.

من علاقه‌مند سوال‌های او در یادداشت‌هایش شدم و هر یادداشتی را که می‌نوشت به سوال‌هایش دقت می‌کردم و با خود می‌گفتم کسی به سادگی به چنین پرسش‌هایی دست نمی‌یابد. این پرسش‌ها موقعی برایم معنای بیش‌تر پیدا کردند که فهمیدم رسول پارسی از شرعیات فارغ شده و مدتی خطیب و ملاامام نیز بوده است. پی بردم او از عمق دیانت و فرهنگ مردم افغانستان برخاسته و با تامل و اندیشه در باره‌ی دیانت و فرهنگ مردم افغانستان به پرسش‌های دست یافته که برای دیانت و فرهنگ ساده‌انگارانه و بدوی مردم افغانستان چالش‌برانگیز استند. رسول پارسی به شیوه‌ی سقراطی یک پرسش‌گر تمام‌عیار است.

او با روی‌کارآمدن طالبان نیز در فیس‌بوک فعال بود، به یادداشت‌هایش ادامه می‌داد و پرسش‌ها را هم‌چنان مطرح می‌کرد. متاسفانه از رسانه‌های اجتماعی اطلاع یافتم که رسول پارسی توسط استخبارات طالبان گرفتار شده و به جایی نامعلوم برده شده است. تا هنوز در بند طالبان است.

برگردم به دو پرسشی‌که در آغاز این یادداشت مطرح کردم. جرم به تعبیر ساده این است: یک فرد عملی را انجام بدهد یا عملی را ترک کند که در قانون مجازات داشته باشد. رسول پارسی بر این اساس مرتکب جرمی نشده و رفتار مجرمانه‌ای انجام داده است. وقتی‌که جرمی انجام نداده، دلیل طالبان برای گرفتاری او چیست؟ رسول پارسی سلاح نداشت، در حکومت قبلی حتا مامور نبود، به‌طور مشخص از طالبان انتقادی نکرده است و… پس ترس طالبان از پارسی چیست که او را گرفتار و زندانی کرده‌اند؟

پاسخ نسبتا مشخص است، طالبان با هر کسی‌که فکر روشن و آزاد دارد، دشمن استند. طالبان از او برای فکر روشن و آزادش می‌ترسند و می‌گویند چرا او مانند ما فکر نمی‌کند. در ایدیولوژی قومی و مذهبی طالبان هر کسی‌که در جامعه مانند آن‌ها ساده‌انگار و بدوی‌باور نبود؛ آن فرد مقصر، گناه‌کار و مجرم است، باید گرفتار، زندانی و… شوند.

رسول پارسی پرسش‌گری با اندیشه و آگاه است. ترس طالبان از آگاهی فکری و دینی او است. طالبان از این‌که تشخیص داده‌اند او آگاه است، برای این‌‌که آگاه است و می‌داند، او را گرفتار و زندانی کرده‌اند.

آگاهی و دانستن در امارت گروه طالبان، جرمی اندک نیست. برای این‌که بتوانند آگاهی و دانستن را از جامعه محو و نابود کنند دست به هر اقدامی می‌زنند و حتا نصاب آموزشی را تغییر می‌دهند تا از ورود هرگونه آگاهی و دانستن در نصاب آموزشی جلوگیری کنند.