زنان زندانی استان هرات خواهان شمولیت در فرمان عفو رهبر طالبان هستند

خبرگزاری راسک: منابع معتبر در زندان مرکزی استان هرات در حوزه‌ی غرب افغانستان تایید می‌کنند که زنان این زندان بخاطر آزادی شان شب و روز گریه می‌کنند که بتوانند شامل عفو رهبر گروه طالبان ملا هبت‌الله آخوندزاده پیرامون رهایی شان شوند.

یک منبع معتبر در زندان مرکزی استان هرات مشروط بر حفظ هویتش به خبرگزاری راسک یک‌شنبه، ۱۹ حمل / فروردین، گفت که در فرمان تازه‌ی که ملا هبت‌الله آخوندزاده رهبر گروه طالبان برای زندانیان زندان استان هرات صادر کرده تا‌کنون ۴۰ زن زندانی از بند طالبان رها شدند و بیش از ۲۰۰ تن دیگر شب و روز اشک می‌ریزند که طی دو روز دیگر که قرار است، شماری از زندانیان دیگر آزاد شوند، شامل باشند. این منبع ادامه داد که شماری از زنان زندانی به منظور رهایی شان از زندان طالبان در داخل زندان زنانه دست به اعتصاب غذایی زده‌اند و تا‌کنون به مشکلات این زنان هیچ‌گونه توجه‌ی نشده‌است.

در همین حال یک منبع دیگر در استان هرات به خبرگزاری راسک گفت که علت اصلی گریه‌کردن زنان زندانی در داخل زندان زنانه‌ی این استان برخواسته از پول‌های بوده که به طالبان پرداخت شده، اما تا‌کنون نامه‌ی آزادی شان برای آن‌ها اعلام نشده‌است. منبع افزود که مقام‌های گروه طالبان جهت آزادی شماری از  زندانیان زن در استان هرات مبالغی را دریافت کردند که شامل فهرست رهایی زندانیان در ماه مبارک رمضان است، اما تا حالا هیچ گونه رسیدگی بابت آزادی شان صورت نگرفته‌است. به گفته‌ی منبع، اگر زنان زندانی که اعضای فامیل شان پول‌های گزافی را به مسوولان طالبان پرداخت کردند، آزاد نشوند بایستی علاوه برگرداندند پول‌ها نام‌های این افراد اعضای گروه طالبان را هم با رسانه‌های جمعی و به ویژه شبکه‌های اجتماعی افشا کنند.

هم‌چنان یک تن از اعضای فامیل‌های زنان زندانی در استان هرات که از اظهار اسمش در خبر خوداری کرد، به خبرگزاری راسک گفت که به منظور آزادی خواهر‌زاده‌اش که شامل فهرست رهایی زنان زندانی شود، مبلغ ۸۰ هزار روپیه‌ی کابلی/ پول رایج افغانستان به یکی از افراد مهم و کلیدی گروه طالبان پرداخت کرده، اما تا‌کنون آزاد نشده‌است. وی بیان می‌کند «این عمل یک خیانت است که به هزار و یک مشکلات این پول را قرض نموده‌است که بتواند خواهر‌زاده‌ی بی‌گناه خود را از دست این چنین وضعیتی نجات دهد، ولی دیده می‌شود که پول‌هایش هم سوخت و فرد خانواده‌اش هم آزاد نگردیده‌است.»

با این حساب معصومه اکرمی، فعال حقوق زن در افغانستان به خبرگزاری راسک می‌گوید زنان زندانی در استان هرات و دیگر استان‌های کشور از تمامی امکانات اولیه‌ی بشری محروم می‌باشند. او افزود که می‌توان به گونه‌ی واضح و آشکارا بیان کرد که زنان زندانی و غیر‌زندانی افغانستان از تمامی زنان دیگر کشورهای دنیا آسیب‌دیده‌تر و محروم‌تر بوده که هیچ گونه اعتماد به نفسی در خود با این وضعیت ندارند. با تماس‌های مکرر نتوانستیم که نظرات مقام‌های طالبان در زندان مرکزی استان هرات را در این خبر با خود داشته باشیم.

قابل ذکر است که چندی پیش هم گزارش‌های متعددی از ناهنجاری‌های و رفتار ناپسند بالای زنان زندانی توسط مقام‌های برجسته‌ی گروه طالبان منتشر گردید. این‌که این مشکلات چگونه به مرحله‌ی اتمام قرار می‌گیرد، گذر زمان آن را پاسخ خواهد داد.