گردشگران خارجی؛ ابزار تبلیغاتی طالبان برای مشروعیت‌بخشی به یک نظام سرکوبگر

خبرگزاری راسک: گزارش‌ها نشان می‌دهد که طالبان، گروهی که با زور و سرکوب قدرت را در افغانستان به‌دست گرفته و امروز با مشت آهنین بر مردم حکومت می‌کنند، اکنون تلاش دارند تا با بهره‌گیری از حضور محدود گردشگران خارجی، چهره‌ای دروغین از ثبات و امنیت در کشور ترسیم نمایند. اما واقعیت‌های میدانی حکایت از فضای خفقان، نقض گسترده حقوق بشر، و به‌ویژه اعمال سیستماتیک آپارتاید جنسیتی دارد که طالبان می‌کوشند با کمک دوربین‌های گردشگران آن را پنهان سازند. سمیرا حمیدی، از فعالان برجسته حقوق بشر و نماینده سازمان عفو بین‌الملل در امور افغانستان، در مصاحبه‌ای با روزنامه Ara.cat به‌شدت از روند سوءاستفاده طالبان از توریست‌ها برای مشروعیت‌بخشی به حکومت‌شان انتقاد کرده‌است. به گفتۀ او، «گردشگران نا‌آگاه به ماشین تبلیغاتی طالبان مبدل شده‌اند، در حالی‌که در پشت دوربین‌های آنان، هزاران زن از آموزش و کار محروم‌اند، خبرنگاران خاموش ساخته شده‌اند، و مردم در ترس و سکوت زندگی می‌کنند.»
افزایش ساختگی گردشگران؛ تلاش برای گریم‌سازی چهره یک رژیم سرکوبگر
در حالی‌که در سال ۲۰۲۱ تنها ۶۹۱ گردشگر خارجی وارد افغانستان شده بودند، در سال گذشته این رقم به حدود ۷۰۰۰ نفر افزایش یافته‌است. این جهش آماری نه به معنای رشد صنعت گردشگری، بلکه بخشی از پروژه‌ی ساخت‌و‌ساز تصویر کاذب توسط طالبان است. حکومت سرکوبگر، از توریست‌ها دعوت می‌کند تا به ولایت‌هایی سفر کنند که از قبل برای نمایش امن‌سازی شده‌اند. اما همان ولایت‌ها، شب‌هنگام میزبان لت‌وکوب زنان، اعدام‌های صحرایی، و محرومیت‌های شدید اجتماعی‌اند. بسیاری از این گردشگران، که غالباً وبلاگ‌نویسان و «اینفلوئنسر»های شبکه‌های اجتماعی‌اند، با انتشار ویدیوها و تصاویر رنگارنگ از بازارها و مناظر طبیعی افغانستان، عمداً یا از روی نادانی، چهره‌ای غیرواقعی و به‌شدت سانسورشده از یک کشور تحت سلطه طالبان را به مخاطبان جهانی ارائه می‌دهند. آنان هیچ اشاره‌ای به شکنجه‌ی زنان، تعطیلی مکاتب دخترانه، یا مهاجرت اجباری هزاران نخبه نمی‌کنند. این خاموشی خطرناک، عملاً به تقویت پروژه تبلیغاتی طالبان کمک می‌کند.
خانم حمیدی در ادامه هشدار می‌دهد که طالبان نه‌تنها حقوق آموزشی زنان را زیر پا گذاشته‌اند، بلکه حتی در بخش صحی نیز با ممنوعیت آموزش دختران در رشته‌های طب و نرسنگ، آینده‌ی سلامت جامعه را به خطر انداخته‌اند. «وقتی پزشک زن در کشور نیست، و هم‌زمان دختران را از آموزش طبابت منع می‌کنند، هدف واضح است: حذف کامل زنان از حیات اجتماعی»، او چنین می‌افزاید. این تصمیم نه‌فقط غیراخلاقی، بلکه یک اقدام سیستماتیک برای نابودسازی نسل آینده زنان افغانستانی است. شهروندان در سایه وحشت؛ امنیتی که فقط در قاب عکس وجود دارد طالبان امنیتی را به تصویر می‌کشند که فقط در قاب دوربین توریست‌ها وجود دارد. در واقعیت، شهروندان هر روز در هراس از بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه، و تعقیب‌های ایدئولوژیک به‌سر می‌برند. حمیدی می‌گوید: «مردم از این می‌ترسند که مبادا عکس‌شان با یک مهمان خارجی نشر شود و به همکاری با جهان غرب متهم شوند. طالبان همان خشونتی را اعمال می‌کنند که داعش و القاعده انجام می‌دادند، فقط با نقاب رسمی‌تر.»
طالبان با استفاده از حضور گردشگران، سعی دارند خود را به‌عنوان یک حکومت نرمال معرفی کنند؛ اما گزارش‌های عفو بین‌الملل، دیده‌بان حقوق بشر و خبرنگاران آزاد، خلاف آن را ثابت می‌کنند. جامعه جهانی نباید به این تیاتر دروغین مشروعیت ببخشد. خاموشی در برابر این تبلیغات، به معنای خیانت به میلیون‌ها زن و مرد افغانستانی است که امروز بی‌صدا و بی‌پناه در زیر سلطه طالبان نفس می‌کشند.