خبرگزاری راسک: شهر مونشن آلمان روز شنبه، ۷ سرطان، شاهد برگزاری مراسمی برای بزرگداشت از چهارمین سالیاد درگذشت پیکان حیدری و دو تن از همراهانش در مقاومت دوم خوستها بود؛ مراسمی که با حضور جمعی از چهرههای فرهنگی، سیاسی و دانشگاهی مهاجران افغانستانی مقیم این کشور برگزار شد.
این گردهمایی با هدف زندهنگهداشتن یاد جانباختگان، بازخوانی پیام مقاومت و بررسی میراث فکری و عملی پیکان حیدری و یارانش برگزار گردید. در آغاز این برنامه، مستندی درباره زندگی و مبارزات داکتر حیدری و روند مقاومت در برابر طالبان به نمایش گذاشته شد؛ مستندی که گوشههایی از سختیها، تصمیمهای سرنوشتساز و جانفشانیهای او و یارانش را بازتاب میداد.
عبدالله خنجانی، مسئول سیاسی جبهه مقاومت ملی افغانستان، در سخنانی در این مراسم گفت: «داکتر پیکان با وجود برخورداری از یک زندگی آرام در مهاجرت، آگاهانه مسیر دشوار ایستادگی را انتخاب کرد. او بهجای تماشا از دور، پا به میدان گذاشت و با تمام وجود برای وطنش ایستاد.»
او در ادامه جغرافیای سیاسی کشور را به سه بخش تعبیر کرد: سرزمین تسلیم، سرزمین ایستادگی و سرزمین بیتفاوتی. خنجانی با تأکید بر ضرورت فراتر رفتن از مناسبتهای نمادین افزود: «یاد جانباختگان باید به انگیزهای ماندگار برای پاسداری از هویت ملی و تداوم مبارزه تبدیل شود.»
ضیا آریایینژاد، عضو پیشین مجلس نمایندگان، نیز با بیان اینکه «سرنوشت مردم افغانستان نه در گفتگوهای بینالمللی، بلکه در میدانهای مقاومت تعیین میشود»، گفت: «امروز سنگر، نه شعار، تصمیمگیرنده نهایی آینده ماست.»
عزیزالرحمن سخیزاده، استاد دانشگاه و از پایهگذاران مقاومت دوم خوستها، نیز در این مراسم خاطرنشان کرد که این مقاومت برخاسته از آگاهی مردمی بود؛ مردمی که در نبود دولت و در برابر بیتوجهی نهادهای رسمی، برای دفاع از سرزمین و هویت خود بهپاخاستند. او با تأکید بر لزوم اتکا به ظرفیتهای داخلی گفت: «طالبان تغییرناپذیرند؛ گذر از آنان تنها با ایستادگی و باور به توان بومی ممکن است.»
در پایان این مراسم، بیانیهای خوانده شد که در آن گردهمایی مذکور نه فقط ادای احترام به فداکاریها، بلکه فراخوانی برای بیداری سیاسی، همبستگی اجتماعی و گامنهادن در راه مقاومت ملی عنوان شده است.
پیکان حیدری از نخستین قربانیان مقاومت دوم خوستها بود که در سرطان ۱۴۰۰ خورشیدی، در منطقه خوشدره شهرستان خوست استان بغلان، همراه با دو تن از یارانش در پی حمله طالبان جان باخت. اکنون، پس از چهار سال، یاد او همچنان بهعنوان نماد ایستادگی در میان مهاجران افغانستانی زنده است.
جبهه آزادی: بازگشت اجباری مهاجرین به افغانستان خطرناک است
رییس ستاد ارتش ایران: اگر حمله تکرار شود، پاسخ ما سختتر خواهد بود
طالبان یک عضو پیشین امنیت ملی را پس از بازگشت از ایران به قتل رساندند
