خبرگزاری راسک: مطابق گزارش «واشنگتن پست»، پس از بازگشت دونالد ترامپ به ریاستجمهوری آمریکا در جنوری ۲۰۲۵، عملاً تمامی برنامههای امدادی را متوقف کرد؛ از جمله انحلال «آژانس توسعه بینالمللی آمریکا» (USAID). این تصمیم مانع رسیدن حدود ۵۰۰ میلیون دالر کمک به سازمان جهانی غذا شد، در نتیجه بیش از ۴۲۰ مرکز صحی در بیش از ۳ میلیون نفر خدمات را متوقف کردند و قحطی حاد به بالاترین میزان خود رسید. در روستای حاتم خیل، نزدیک کابل، محمد عثمان ۳۴ ساله، میگوید خانوادهاش مدتها بدون قوت و روغن پختوپز مانده و تنها کمک محدود مارچ ۲۰۲۴ بود که دیگر تکرار نشد. او تأکید کرده که “حکومت طالبان هیچ کمکی نکرده و اکنون هیچ ملتی هم یاری نمیکند.”
سازمان جهانی غذا (WFP) هشدار داده که تنها قادر به حمایت از یک میلیون نفر است، در حالیکه نیازمندان واقعی ۱۰ میلیون تناند. جان ایلیئیف، رئیس WFP افغانستان گفت: «سال ۲۰۲۵ شاهد بیشترین میزان سوءتغذیه حاد ثبتشده بود، تصور کنید وقتی به درمانگاه میآیید و درِ آن بسته است!» در بخشهایی از افغانستان مانند غزنی و لوگر، پزشکان وضعیت دارویی را بحرانی توصیف کرده و از کمبود آنتیبیوتیکها، مسکنها و داروهای سرطانی گزارش دادهاند. پزشکان هشدار دادهاند که مردم به طب سنتی و دعانویسی پناه بردهاند، چرا که امکانات طبیعی از دسترشان خارج شده است. بسیاری از پرسونل صحی، بهویژه پرستاران زن، یا از کار بیکار شده یا حقوقشان قطع شده است. یک مشاور صحی به واشنگتن پست گفت که اکنون بیمارستانهایی که دیگر امکانات ندارند “به شدت در وضعیت اضطراری قرار دارند.”
با خاتمه کمکهای خارجی، فاکتورها و تبعات اقتصادی بحران کمر بسیاری خانوادهها را شکسته است. افغانستانیها، بهویژه زنان و کارمندان سابق حکومتی، امروز با بیکاری گسترده، تأخیر در حقوق و فقر مطلق دستبهگریباناند. در ظاهر، این بحران بزرگترین محک برای طالبان نیز هست؛ گروهی که با حذف کامل حقوق بشر زنان و حذف آیینهای بینالمللی، پراگماتیسم را جایگزین اخلاق کرده، اکنون باید پاسخگو باشند. در واکنش به این وضعیت، مقامات طالبان با دوگانگی سخن گفتهاند: از یکسو وزیر صحت طالبان از “فراموشی مردم افغانستان” اظهار نگرانی کرده، و از سوی دیگر مقام اقتصادیشان میگوید که کمکها “تبلیغاتی” است و کشور “نیاز به خودکفایی دارد.”
قطع کمکهای امریکا؛ افغانستان در آستانهی فاجعهی انسانی


