خبرگزاری راسک: در میانه تشدید روند اخراج مهاجران افغانستانی از ایران، صدای اعتراض صدها تن از فعالان زن، نویسندگان، استادان دانشگاه، روزنامهنگاران و هنرمندان ایرانی بلند شده است. آنان در بیانیهای که به امضای بیش از ۳۰۰ تن رسیده، سیاستهای اخیر جمهوری اسلامی را نه یک اقدام اداری برای «ساماندهی اتباع غیرمجاز»، بلکه بخشی از یک پروژه هدفمند برای «حذف و سرکوب بدنهای به حاشیه راندهشده» خواندهاند.
در این بیانیه که با لحن تند و هشدارآمیز منتشر شده، آمده است که حاکمیت ایران در تلاش است با بهرهگیری از سازوکارهای «دیگریسازی» مهاجران، تنشهای سیاسی داخلی و منطقهای را به سمت مهاجران بیپناه هدایت کند. به باور امضاکنندگان این بیانیه، مهاجران افغانستانی بهویژه زنان و دختران امروز قربانیان خاموش فرافکنیهای سیاسی و بیثباتی حاکم بر سیاست داخلی ایران شدهاند.
نویسندگان این بیانیه، آنچه «اخراج» خوانده میشود را چیزی فراتر از یک جابهجایی جغرافیایی توصیف کرده و از واژگانی چون «تبعید»، «بیخانمانی» و حتی «تهدید جانی» برای سرنوشت مهاجران راندهشده استفاده کردهاند. امضا کنندگان این بیانیه، با اشاره به وضعیت دختران مهاجری که در ایران به دنیا آمده و با نظام آموزشی آن بزرگ شدهاند، گفته اند که اکنون باید این دختران به کشوری بازگردند که در آن برایشان «مدرسهای وجود ندارد.»
در این بیانیه همچنین به شرایط دشوار زنانی که سرپرست خانواده خود هستند، اشاره شده که بدون حمایت حقوقی در ایران مشغول کار بودهاند و با اخراج به افغانستان جایی که زنان اجازه کارکردن در بیرون از خانه را ندارند در معرض فقر مطلق و ناامنی اجتماعی قرار میگیرند.
فعالان زن ایرانی با تأکید بر لزوم مسوولیتپذیری جامعه مدنی، از دانشگاهیان، رسانهها و نهادهای مستقل خواستهاند در برابر این روند «اخراج سیستماتیک دیگری» سکوت نکنند. آنان این سکوت را همدستی با بیعدالتی خواندهاند.
این اعتراض در حالی مطرح میشود که مقامهای ایرانی طی هفتههای اخیر روند بازگرداندن مهاجران فاقد مدرک را شدت بخشیدهاند؛ اقدامی که از سوی دولت بهعنوان بخشی از «طرح ساماندهی اتباع خارجی» معرفی میشود، اما از دید نهادهای بینالمللی، نشانهای از یک بحران انسانی در حال گسترش است.
اخراج مهاجران؛ صدای اعتراضی از دل جامعه مدنی ایران بلند شد


