خبرگزاری راسک: در افغانستان، برای هزاران کودک، مکتب تنها یک ساختمان نیست؛ امیدی است در دل خاک و خاکستر. اما حتی این امید هم، این روزها، به سدی از بیآبی و نبود تشناب/سرویسهای بهداشتی برخورد کرده است.
تاجالدین اویواله، نماینده یونیسف در افغانستان، با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی اکس، اعلام کرده که کمبود آب آشامیدنی و خدمات زیر ساختی مانند تشناب در مکاتب، یکی از دلایل اصلی محرومیت کودکان، بهویژه دختران، از آموزش است.
او تأکید کرده است که نُه مکتب در استان لوگر بهتازگی به آب سالم و تسهیلات بهداشتی مجهز شدهاند؛ حرکتی کوچک، اما حیاتی که بیش از دوهزار و۳۰۰ دانشآموز را از تهدید بیماری و ترک آموزش ابتدایی نجات داده است.
در بسیاری از مناطق افغانستان، نبود زیرساختهای چون تشناب نهتنها سلامت کودکان را تهدید میکند، بلکه برای خانوادهها به معنای خطر، بهویژه برای دختران، تلقی میشود. نبود تشناب مناسب و آب پاک در مکاتب، خانوادهها را به این نتیجه میرساند که «فرستادن دختران به مکتب امن نیست.»
یونیسف پیشتر نیز هشدار داده بود که اگر اقدام جدی صورت نگیرد، تا سال ۲۰۳۰ منابع آب کابل ممکن است بهطور کامل خشک شود، فاجعهای که پیامدهای آن تنها زیستمحیطی نیست، بلکه آموزشی، اجتماعی و انسانی نیز خواهد بود.
در کشوری که میلیونها کودک هنوز آرزوی نوشتن نخستین کلمه را در ذهن دارند، آب پاک و توالت تمیز میتواند تعیین کند چه کسی درس میخواند و چه کسی برای همیشه از آموزش جا میماند.
