خبرگزاری راس: در حالیکه جامعه جهانی هنوز با احتیاط و تردید به مسأله مشروعیت طالبان مینگرد، منابع دیپلوماتیک تایید کردهاند که این گروه دو چهره جدید را بهعنوان دیپلومات به سفارت افغانستان در آلمان معرفی کرده است. بر اساس اطلاعاتی که در اختیار رسانهها قرار گرفته، سید مصطفی هاشمی و نبراسالحق عزیز از سوی طالبان به عنوان «سکرتر دوم» در سفارت افغانستان در برلین گماشته شدهاند. با آنکه وزارت خارجه آلمان تا کنون موضع روشنی در قبال پذیرش یا رد این افراد اعلام نکرده، اما سکوت برلین با واکنشهای پررنگی از سوی جامعه مدنی اهل افغانستان مقیم آلمان روبرو شده است.
تحرک تازه طالبان در فضای دیپلوماتیک در حالی اتفاق میافتد که آلمان بهگونهای محتاطانه بهسوی تعامل عملگرایانه با طالبان گام برمیدارد. آنتژه لیندرسته، نماینده دایمی آلمان در سازمان ملل، پیشتر تأکید کرده بود که «هیچ جایگزینی جز تعامل با طالبان وجود ندارد» جملهای که اکنون دستمایه انتقادهای گسترده شده است.
لیندرسته در سخنرانی ماه جولای در مجمع عمومی سازمان ملل، گفته بود که کشورش به همکاریهای عملی با طالبان، بهویژه در بخش بازگشت مهاجران افغانستانی ادامه خواهد داد، اما هشدار داد که نقض شدید حقوق زنان و دختران مانع از هرگونه تعامل کامل با این گروه میشود.
در واکنش به این تحرکات، گروههای حقوق بشری و فعالان افغانستانی در آلمان، بهسرعت کارزارهایی برای مخالفت با پذیرش دیپلوماتهای طالبان به راه انداختهاند. کارزارهای برای جمعآوری امضا راهاندازی شده و دهها نهاد مدنی در نامهای سرگشاده خطاب به دولت آلمان هشدار دادهاند که هرگونه عادیسازی «روابط سیاسی با طالبان، با اصول بنیادین حقوق بشر و تعهدات بینالمللی دولت آلمان در تضاد است.» امضاکنندگان این نامه، طالبان را نهتنها گروهی با پیشینه نقض گسترده حقوق بشر، بلکه نظامی مبتنی بر «ترور، تبعیض قومی و آپارتاید جنسیتی» توصیف کردهاند.
با آنکه طالبان تاکنون از سوی هیچ کشور اروپایی به عنوان دولت رسمی افغانستان بهرسمیت شناخته نشدهاند، اما این نوع تعاملات در سطح دیپلوماتیک، به نگرانیها درباره روند «عادیسازی بیسر و صدا» دامن زده است؛ روندی که میتواند حقوق میلیونها شهروند افغانستان، بهویژه زنان این کشور را قربانی ملاحظات ژئوپولیتیکی کند.
در غیاب دولت قانونی در افغانستان و با ادامه سرکوب سیستماتیک زنان و مخالفان سیاسی، معرفی دیپلوماتها از سوی طالبان نهتنها مسألهای تشریفاتی نیست، بلکه آزمونی برای تعهدات حقوقبشری کشورهای میزبان بهشمار میرود. این تلاشهای دیپلوماتیک در شرایطی رسانهای شده که طالبان، بهویژه اداره امر به معروف و نهی از منکر، در کابل موج تازهای از بازداشت خشونتبار زنان و دختران را بهراه انداختهاند.
براساس گزارشهای منابع محلی و نهادهای حقوق بشری، در روزهای اخیر دهها زن در مناطق مختلف شهر کابل تنها به دلیل «عدم رعایت حجاب مورد نظر طالبان» با توهین، ضربوشتم و بازداشتهای بیضابطه مواجه شدهاند.
شماری از این زنان به مکانهای نامعلوم منتقل شده و خانوادههایشان از سرنوشت آنها بیخبرند.
در این بستر خشونت و سرکوب، معرفی دیپلومات از سوی طالبان نهتنها به معنای تعامل عادی نیست، بلکه برای بسیاری از فعالان مدنی و قربانیان این نظام، توهینی آشکار به وجدان جهانی و قربانیان زن در افغانستان تلقی میشود.
