خبرگزاری راسک: در پی تشدید بحرانهای منطقهای و امنیتی، گزارش تازهای از نشریه معتبر «فارنپالیسی» هشدار داده است که اقدامات ایران در زمینه اخراج گسترده مهاجران افغانستانی، میتواند ثبات منطقهای را بهطور جدی به خطر اندازد؛ بهویژه در شرایطی که هزاران مهاجر بازگشته، با فقر گسترده و آیندهای نامعلوم در افغانستان تحت حاکمیت طالبان مواجهاند. در این گزارش آمده است که با پایان جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل در ماه گذشته، در حالیکه شماری از شهروندان ایرانی به خیابانها آمده بودند تا پیروزی را جشن بگیرند، بسیاری از مهاجران افغانستانی از ترس بازداشت به اتهام جاسوسی، جرأت خروج از خانههایشان را نداشتند. یکی از این مهاجران به نام «عبداللطیف»، ۲۳ ساله، به خبرنگار فارنپالیسی گفته است: «میترسم بهعنوان جاسوس بازداشت شوم. ما را متهم میکنند که با موساد همکاری داریم.»
بر اساس این گزارش، در پی حملات گسترده اسرائیل بر تأسیسات نظامی و هستهای ایران در تاریخ ۲۳ جوزا (۱۳ جون)، بیش از ۷۰۰ تن به ظن جاسوسی و خرابکاری بازداشت شدهاند. رسانههای دولتی ایران اعترافات اجباری برخی از اتباع افغانستانی را نیز منتشر کردهاند؛ اقدامی که زمینه را برای تشدید موج اخراج مهاجران فراهم کرده است. این روند، که اکنون به یکی از بزرگترین کارزارهای اخراج مهاجران در تاریخ معاصر مبدل شده، بیش از همه مهاجران بیمدرک افغانستانی را هدف قرار داده است. مهاجرانی که در بسیاری موارد، نه تنها از جنگ و ناامنی گریختهاند، بلکه اکنون پس از اخراج، با فضای حاکم سرکوبگرانه، فقر فزاینده و ناامنی شدید در افغانستان تحت سلطه طالبان روبهرو هستند.
بر پایه گزارش، در گذرگاه مرزی اسلامقلعه استان هرات، اتوبوسهای حامل مهاجران اخراجشده، یکی پس از دیگری شهروندان افغانستانی را پیاده میکنند. اکثر آنان بدون اسناد، بیسرپناه و بدون دسترسی به خدمات اولیه، در شرایط انسانی بسیار وخیم رها شدهاند. در عین حال، سازمانهای حقوق بشری و نهادهای بینالمللی از تهران خواستهاند تا روند اخراجها را متوقف و با نهادهای بینالمللی برای تأمین حقوق پناهجویان همکاری کند. اما به نظر میرسد سیاستهای تهران بیشتر متأثر از تحولات امنیتی داخلی و تلاش برای فرافکنی بحرانهای ناشی از ساختارهای سرکوبگر و ضعف مشروعیت سیاسی است.
تحلیلگران معتقدند بازگشت این مهاجران به افغانستان در حالی صورت میگیرد که ساختارهای دولتی و خدمات اجتماعی بهشدت فرسوده شده، و طالبان نهتنها نتوانستهاند امنیت و ثبات لازم را تأمین کنند، بلکه متهم به سرکوب سیستماتیک اقوام غیر پشتون و گروههای سیاسی مخالف هستند. این وضعیت نه تنها بار انسانی سنگینی بر دوش مردم افغانستانی گذاشته، بلکه خطر افراطگرایی، قاچاق انسان و بیثباتی امنیتی در مرزهای آسیای میانه و حتی فراتر از آن را افزایش داده است.
اخراج گسترده مهاجران افغانستانی از ایران؛ تهدیدی نو برای ثبات منطقهای


