خبرگزاری راسک: در آستانه چهارمین سالگرد بازگشت گروه طالبان به قدرت، امسال اعتراضها و محکوم کردن این گروه در رابطه به نقض گسترده حقوق شهروندان افغانستان، بهویژه پایمال کردن حقوق زنان، نسبت به سالهای گذشته گستردهتر و جدیتر آغاز شده است. در تازهترین مورد، شهروندان مهاجر افغانستان در کشورهای مختلف جهان با نشر بیانیهها و اطلاعیهها و فراخوانهای مشترک از اعتراضهای خیابانی خبر داده و تأکید کردهاند که اشتراک در این اعتراضها مسوولیت شهروندی و انسانی همه شهروندان افغانستان برای رهایی کسانی است که در افغانستان با ظلم و شکنجه طالبان روبرو هستند.
گروهی از فعالان مدنی و مهاجران افغانستان در اروپا، امریکا و سایرکشورها با انتشار فراخوانی اعلام کردهاند که از ۱۴ تا ۱۷ ماه آگست، برابر با ۲۴ تا ۲۷ اسد، گردهماییها و تظاهراتی را علیه گروه طالبان برگزار خواهند کرد.
بر اساس این فراخوان که روز چهارشنبه، ۲۲ اسد، منتشر شده، شهرهایی چون برلین، وین، مادرید، زوریخ، واشنگتن، اسلو، آمستردام، تورنتو و سائوپائولو شاهد برپایی تجمعات اعتراضی شهروندان مهاجر افغانستانی خواهند بود.
در فراخوان مشترک مهاجران افغانستانی تأکید شده است که محور اصلی این اعتراضها، محکومیت سرکوب گسترده شهروندان، بهویژه زنان افغانستان، از سوی طالبان و «یادآوری چهارسال استبداد و ظلم سیستماتیک طالبان بر شهروندان افغانستان و خاموشی یا نادیده گرفتن این وضعیت از سوی جهانیان» است.
سازماندهندگان این اعتراضها همچنین تأکید کردهاند که هدف این حرکت، جلب توجه افکار عمومی و «فشار بر دولتها برای خودداری از تعامل و بهرسمیتشناختن گروه طالبان» است.
فعالان مدنی اهل افغانستان در کشورهای مختلف پیشتر نیز بارها از جامعه جهانی خواستهاند که به دلیل نقض سیستماتیک حقوق بشر، بهویژه پایمال شدن حقوق زنان، از ایجاد روابط رسمی با گروه طالبان خودداری کنند. با این حال، پس از چهار سال حاکمیت طالبان، روسیه تنها کشوری در سطح جهان است که گروه طالبان را بهعنوان دولت رسمی افغانستان به رسمیت شناخته است؛ موضوعی که نگرانیها از گسترش مشروعیت بینالمللی این گروه را افزایش داده است.
این اعتراضها در شرایطی برگزار میشود که طالبان نهتنها محدودیتهای شدیدی بر آموزش و کار زنان وضع کردهاند، بلکه فضای آزادی بیان و فعالیتهای مدنی را نیز بهشدت سرکوب کردهاند. به باور سازمانهای بینالمللی حقوق بشری، خشونت طالبان علیه مردم افغانستان هر روز گستردهتر شده و این کشور را به یکی از بستهترین و سرکوبگرترین جوامع در سطح جهان تبدیل کرده است.
