خبرگزاری راسک: قرار است بهزودی نشستی با حضور جمعی از سیاستمداران، فرهنگیان و فعالان حقوق بشر افغانستان در پاکستان برگزار شود. این نشست بازتابهای مختلفی در فضای سیاسی افغانستان داشته است؛ برخی آن را نشانهی تغییر رویکرد اسلامآباد در قبال افغانستان دانسته و استقبال کردهاند، اما شماری از حامیان طالبان، از جمله زلمی خلیلزاد، نماینده پیشین امریکا در گفتوگوهای صلح دوحه از پاکستان انتقاد کرده و ادعا دارند که چنین نشستهایی میتواند سبب پیچیدگی بیشتر اوضاع امنیتی و سیاسی افغانستان شود.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، چهرههایی که قرار است در این نشست شرکت کنند عبارتاند از:
- شینکئ کړخیل، عضو پیشین مجلس نمایندگان
- داکتر مصطفی مستور، وزیر پیشین اقتصاد افغانستان
- داکتر نصیر احمد اندیشه، نماینده دایم افغانستان در سازمان ملل
- داکتر معصومه خاوری، وزیر پیشین مخابرات
- عالیه یلماز
- داکتر حسین علی یاسا، سخنگوی پیشین شورای ملی نجات افغانستان
- داکتر غلام قادر سکندری
- خانآغا رضایی
- زهرا حسینی، فعال مدنی
- میرویس ناب
- صایمه خوگیانی
- قهرمان حقانی کاکر
- سیما نوری، عضو پیشین شورای ولایتی کابل
- ادریس زمان، معین پیشین وزارت خارجه
- نوررحمان اخلاقی، وزیر پیشین مهاجرین
- عبدالله قرلق
- حبیبالرحمن حکمتیار، پسر گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی
- احمدالله علیزی
- نرگس نهان، فعال حقوق زنان
- بلقیس احمدی، فعال حقوق زنان
- ضیاالدین آرینزاد
- داکتر محیبالرحمن رحیمی
- سیما معصومی، فعال حقوق زنان
- محمدکریم اتل
- فریدون الهام
- فوزیه کوفی، عضو پیشین مجلس نمایندگان
- شهرزاد کوفی احمدی، فعال حقوق زنان
- سجیه بیگم امین
- مسعوده کروخی، عضو پیشین مجلس نمایندگان
- احمد سهیل بهبود
- سلما نوید یوسفزی
- جواد احمدی
- بشیر احمد انصاری، نویسنده و آگاه امور دینی
- پوتنی تیچمن
- زهرا جویا، روزنامهنگار
- نبیله مصلح
این فهرست شامل افراد با پیشینههای گوناگون است؛ برخی سابقه حضور در بالاترین ردههای حکومتی افغانستان ما نندعضویت مجلس نمایندگان را دارند، برخی از آنها با اتهامهای فساد مالی، پولشویی و معاملهگری روبهرو بودهاند و تعدادی دیگر نیز چهرههای جوانتر و کمتر شناختهشدهاند.
هرچند هنوز آجندای دقیق این نشست رسانهای نشده و اهداف نهایی پاکستان روشن نیست، اما تحلیلگران به این باور اند که اسلامآباد پس از سالها حمایت از طالبان اکنون به این نتیجه رسیده که تأمین منافعش، بهویژه در زمینه فشار بر طالبان برای قطع کردن رابطهاش با تحریک طالبان پاکستانی ناممکن است و ریشه ایدلوژیک این دو گروه تندرو جدایی ناپذیر است، بنابراین، میزبانی از چهرههای سیاسی و مدنی افغانستان میتواند نشانهای از تغییر رویکرد پاکستان و جستجوی بدیلی برای طالبان باشد.
