خبرگزاری راسک: در بیستوچهارم سالگرد ترور احمدشاه مسعود، قهرمان ملی افغانستان، شماری از رهبران سیاسی و جهادی در نشستی مجازی گرد هم آمدند و بر ضرورت همبستگی و هماهنگی در میان مخالفان طالبان تأکید کردند. سخنرانان این مراسم با یادآوری نقش مسعود در مبارزه برای آزادی افغانستان، هشدار دادند که نبود اتحاد در اردوگاه ضد طالبان بزرگترین مانع در راه مبارزه و آزادسازی افغانستان از سیطره گروه طالبان و سایر گروههای تروریستی منطقهای است.
احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت ملی افغانستان، در این نشست در سخنان خود اختلافهای سیاسی و پراکندگی نیروها و چهرههای ضد طالبان را عاملی دانست که این گروه از آن بهرهبرداری میکند. او تأکید کرد که طالبان با دامن زدن به جنگ روایتها و ایجاد تفرقه میان مخالفانش میکوشد صف مقاومت را تضعیف کند. مسعود هشدار داد: «زمانی دشمن موفق میشود که ما به جای مبارزه با طالبان، سرگرم درگیریهای درونی شویم.»
مارشال عبدالرشید دوستم، از چهرههای ضد طالبان و معاون پیشین ریاست جمهوری در این نشست، در پیام خود بر سرنگونی طالبان تأکید کرد و گفت که «مرگ برای او در بستر ننگ است.» محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان، نیز در صحبتهای خود، بار دیگر بیاعتمادی و اختلاف در میان جریانهای ضد طالبان را نکوهش کرد و از ضرورت پذیرش متقابل نیروهای سیاسی سخن گفت. آقای محقق تصریح کرد که بدون همگرایی و پذیرش یکدیگر، هیچ جریان مخالفی قادر به پیشبرد مبارزه نخواهد بود.
سرور دانش، معاون پیشین ریاستجمهوری، نیز در این نشست مجازی، هشدار داد که اگر برای آینده افغانستان پس از طالبان طرحی اساسی ریخته نشود، کشور بار دیگر با تجربه تلخ سالهای پس از سقوط حکومت کمونیستی و نشست بن روبهرو خواهد شد.
به باور ناظران، علت اصلی دوام چهار ساله حکومت طالبان نه تنها قدرت نظامی این گروه، بلکه نبود هماهنگی و اتحاد در میان رهبران مخالف بوده است. بسیاری از آگاهان سیاسی تاکید میکنند اگر یک رهبری منسجم و واحد در اردوگاه ضد طالبان شکل بگیرد، هزاران جوان افغانستان و شمار زیادی از نیروهای پیشین ارتش و پولیس آمادهاند تا به مقاومت بپیوندند.
باورها بر این است که گروه طالبان فاقد مشروعیت ملی هستند و اکثر شهروندان افغانستان در حال حاضر خود اسیر این گروه احساس میکنند، اما به دلیل نبود نیروی بازدارنده و ضد این گروه در میدانهای نبرد مردم جز تحمیل استبداد و ظلم طالبانی راهی ندارند.
از سوی دیگر، نبود اعتماد و شکاف عمیق میان رهبران اپوزیسیون سبب شده کشورهای منطقه و حامیان بالقوه بینالمللی هیچگونه حمایتی از جریانها و جبهههایی که در بیرون از افغانستان شکل گرفته، انجام ندهند. به گفته ناظران، این بیاعتمادی باعث شده که تلاشهای سیاسی مخالفان طالبان پراکنده و بیاثر باقی بماند.
در چنین شرایطی، بازنگری در رویکردها، ایجاد رهبری مشترک و ترمیم شکافها میان نیروهای ضد طالبان میتواند نقطه عطفی در مسیر مبارزه برای آزادی و پایاندادن به سلطه طالبان بر افغانستان باشد.
