خبرگزاری راسک: زلمی خلیلزاد، نماینده پیشین امریکا در مذاکرات صلح دوحه با طالبان، در واکنش به تشدید حملات تحریک طالبان پاکستانی علیه نیروهای امنیتی این کشور، خواستار تغییر رویکرد پاکستان شده و بر راهحل سیاسی و مذاکره با این گروه به گزینه نظامی تأکید کرده است. این پیشنهاد اما، با واکنشهای شدید و انتقادهای گستردهای از سوی تحلیلگران و آگاهان سیاسی همراه شده است، بهگونهای که بسیاری از آگاهان در شبکههای اجتماعی زلمی خلیلزاد را بهعنوان متهم کرده اند که با سیاستهای مداخلهگرانه خود، زمینه احیا و بازسازی گروههای تروریستی در افغانستان و پاکستان را فراهم میکند.
خلیلزاد شامگاه یکشنبه، ۲۳ سنبله، در یادداشتی در شبکه اجتماعی کس نوشته که تلفات سنگین نیروهای امنیتی و غیرنظامیان پاکستانی نشان میدهد که اتکا بر گزینه نظامی، نتیجهای جز افزایش خشونت و بیثباتی نخواهد داشت. او افزوده که رهبری پاکستان تاکنون استراتژی موثر و پایدار برای مهار تهدید تیتیپی ارائه نکرده و اکنون زمان آن فرارسیده تا اسلامآباد همان نسخهای را که سالها به واشنگتن و کابل توصیه میکرد، در مورد خود بهکار گیرد؛ یعنی با تحریک طالبانی پاکستان وارد گفتوگو شود.
او همچنین پیشنهاد کرده که گروه طالبان افغانستان نیز باید در این روند نقشآفرینی کنند و با وساطت و فشار بر تیتیپی، شرایط را برای آغاز یک گفتوگوی سیاسی فراهم سازند تا از خونریزی بیشتر جلوگیری شود.
با این حال، تحلیلگران سیاسی هشدار میدهند که نسخهای که خلیلزاد پیشنهاد میکند، ممکن است پیامدهای خطرناکی برای ثبات پاکستان داشته باشد. تجربه افغانستان نشان داده که مذاکره با گروهی مسلح و امتیاز دادن به آنها، بدون تضمینهای قوی بینالمللی، عملاً به قدرتگیری همان گروه منجر میشود. بسیاری از آگاهان و چهرههای سیاسی به این باور اند که خلیلزاد با توجه به روابط نزدیک و همتباری که در میان حلقات طالبان دارد، ممکن است خواسته یا ناخواسته زمینه تقویت جایگاه تیتیپی را در پاکستان فراهم سازد.
این تحلیلگران بر این باورند که اگر اسلامآباد نسخه خلیلزاد را بیچونوچرا اجرا کند، احتمال دارد همان سرنوشتی را تجربه کند که کابل در آگست ۲۰۲۱ تجربه کرد؛ یعنی انتقال تدریجی قدرت از دولت رسمی به دست یک گروه تروریستی.
اگاهان به این باور اند که تیتیپی ریشه عمیقی در مناطق قبایلی و خیبرپختونخوا دارد و هرگونه مشروعیتبخشی به آن از طریق مذاکره میتواند به گسترش نفوذ این گروه و تضعیف اقتدار دولت مرکزی منجر شود.
در نهایت، به نظر میرسد پیشنهاد خلیلزاد بحثی دوگانه در پاکستان ایجاد خواهد کرد؛ از یک سو، برخی آن را فرصتی برای کاهش خشونت میدانند و از سوی دیگر، عدهای نگرانند که این روند، کنترل اسلامآباد بر مناطق مرزی را بیش از پیش سست کند و امنیت ملی پاکستان را در معرض تهدیدی بزرگتر قرار دهد.
