خبرگزاری راسک: انس یاکوب شندلر، هماهنگکننده پیشین کمیته نظارت بر گروههای شبهنظامی سازمان ملل، با نگرانی شدید هشدار داده است که خطر بسیار جدی وجود دارد که گروههای تروریستی فعال در افغانستان، بهویژه شاخه خراسان داعش، مهاجران افغانستانی که اخیراً از کشورهای همسایه و اروپا اخراج شدهاند را بهعنوان منابع بالقوه جذب نیرو شناسایی کرده و از میان آنها سربازگیری کنند.
این مقام پیشین سازمان ملل، به خبرگزاری فرانسه گفته که فقر و بیکاری در میان مردم افغانستان به شدت عمیق شده و بسیاری از افراد، نه بر اساس اعتقادات مذهبی، بلکه برای رفع نیازهای اقتصادی، ممکن است به هر کاری تن دهند، از جمله پیوستن به صفوف گروههای مسلح و تروریستی.
بر اساس گزارشهای کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان، از آغاز سال جاری میلادی تاکنون بیش از ۲.۷ میلیون مهاجر افغانستانی از ایران و پاکستان اخراج شدهاند؛ مردمانی که پس از دههها تبعید، حالا با بازگشتی پرچالش و سرد مواجه شدهاند. بسیاری از آنها به چشم «خارجی» نگاه میشوند و هیچ حمایت مؤثری برای بازسازی زندگیشان دریافت نمیکنند.
آمنه خان، کارمند موسسه مطالعات راهبردی اسلامآباد، هشدار داده است: «شماری از مهاجران اخراج شده افغانستان خوراک مناسبی برای گروههای هراسافگن فرامرزی هستند.»
همچنان شندلر نیز تأکید کرده که محرومیت، بیکاری، نبود مسکن و محدودیت دسترسی به خدمات اساسی، آنها را آسیبپذیر کرده و در معرض جذب گروههایی قرار میدهد که تنها بر خشونت و ترس متکی هستند.
اندریکا راتواته، هماهنگکننده امور بشردوستانه سازمان ملل در افغانستان، با لحنی هشداردهنده گفته: «اگر به این بازگشتیها کمک نشود و آیندهای با کرامت برایشان ساخته نشود، بسیاری مجبور خواهند شد برای بقا به راهکارهای منفی و خطرناک متوسل شوند.»
گزارشهای سازمانهای بینالمللی و اداره هماهنگکننده کمکهای بشردوستانه سازمان ملل -اوچا نشان میدهد که در حال حاضر ۹۰ درصد شهروندان افغانستان زیر خط فقر زندگی میکنند و نزدیک به نیمی از جمعیت این کشور زندگی روزمرهشان به کمکهای بشردوستانه وابسته است.
در گزارش سازمان ملل که چندی پیش منتشر شد، آمده است که تقریباً یکچهارم جوانان در افغانستا بیکارند؛ شرایطی که زمینه را برای جذب و سربازگیری گروههای تروریستی فراهم میکند.
شندلر و سایر ناظران تأکید دارند که تنها با حمایتهای جهانی، ایجاد فرصت شغلی و بازسازی اجتماعی میتوان این بحران را مهار کرد. در غیر این صورت، میلیونها انسان ناامید ممکن است در دام خشونت و افراطگرایی گرفتار شوند و افغانستان به صحنهای خطرناک و انفجاری برای منطقه و جهان تبدیل شود.
