خبرگزاری راسک: در ادامه روند اخراج مهاجران افغانستانی از کشورهای همسایه، دستکم ۹۶۸ خانواده روزگذشته از ایران و پاکستان اخراج و به کشور بازگشتند.
مسوولان کمیسیون نام نهاد طالبان در امور مهاجران، اعلام کردهاند که از این میان، ۲۴۲ خانواده از گذرگاه تورخم، ۵۸۰ خانواده از گذرگاه اسپینبولدک، ۳۱ خانواده از پل ابریشم و ۱۱۰ خانواده دیگر از گذرگاه اسلامقلعه وارد کشور شدهاند.
خبرگزاری باختر تحت کنترل طالبان، روز شنبه، ۱۲ میزان، گزارشی به نقل از کمیسیون طالبان در امور مهاجران، نوشته است،۹۰ درصد این مهاجران، به اجبار از پاکستان اخراج شدهاند. باختر به نقل برخی مهاجران افزوده است که از آنها در جریان بازداشت پولیس با توهین و تحقیر روبرو شده و حتی برخیها گفتهاند که مورد ضربشتم پولیس نیز قرار گرفته اند.
این بازگشتها در حالی صورت میگیرد که فشار بر مهاجران افغانستانی در کشورهای همسایه طی ماههای اخیر افزایش چشمگیر یافته است. در حال حاضر ایران عملأ دور دوم روند اخراج مهاجران را آغاز کرده و مقامهای این کشور گفته اند؛ نیروهای نظامی و انتظامی به کمک مردم روزانه در اکثر استانها، مشغول بازداشت و جمعآوری اتباع افغانستانی هستند.
براساس آمارهای منتشر شده، ایران و پاکستان در سال جاری میلادی دستکم یکونیم میلیون مهاجر افغانستانی را مجبور به ترک خاک خود کردهاند. این اقدامها با واکنش منفی نهادهای بینالمللی روبهرو شده و فعالان حقوق بشری نسبت به پیامدهای انسانی و اجتماعی بازگرداندن گسترده مهاجران هشدار دادهاند.
ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان، پیشتر تصریح کرده بود که اخراج دستهجمعی افغانستانیها، خطر بیثباتی را در منطقه افزایش میدهد و اصل «عدم بازگرداند اجباری» را نقض میکند. او همچنان تأکید کرده که بازگشت اجباری افراد بدون فراهم کردن شرایط زندگی مناسب، میتواند منجر به بحران انسانی و تشدید مشکلات اقتصادی و اجتماعی در افغانستان شود.
سازمان بینالمللی مهاجرت نیز گزارش داده است که از سپتامبر ۲۰۲۳ تاکنون، بیش از چهار میلیون افغانستانی از ایران و پاکستان اخراج شدهاند. این سازمان تصریح کرده که حجم گسترده بازگشتها، فشار زیادی بر امکانات محدود افغانستان و نهادهای امدادرسان در این کشور وارد کرده و نیازمند برنامهریزی فوری برای حمایت از خانوادههای بازگشته، فراهم کردن سرپناه، دسترسی به خدمات صحی، آموزش و ایجاد فرصتهای شغلی است.
بازگشت اجباری مهاجران افغانستانی، افزون بر ابعاد انسانی، میتواند بر ثبات اجتماعی و امنیت داخلی افغانستان نیز تأثیرگذار باشد، زیرا به باور فعالان اجتماعی، هزاران خانواده با کمترین منابع و امکانات به کشور بازمیگردند و نیاز فوری به حمایتهای اساسی دارند.
