خبرگزاری راسک: دیپلماتهای پیشین هند هشدار دادهاند که کشورشان نباید بدون اجماع و تایید سازمان ملل متحد، رژیم طالبان را به رسمیت بشناسد. این اظهارنظرها در حالی مطرح میشود که وزیر خارجه طالبان، امیرخان متقی، قرار است از روز پنجشنبه، ۱۷ میزان، به دهلینو سفر کند و دیدار و گفتوگوهای پنجروزه با مقامهای دهلی نو داشته باشد.
رنگین دادفر سپنتا، وزیر خارجه پیشین افغانستان، در گفتوگو با روزنامه هندو گفته است که سفر متقی نباید به ابزاری برای تشدید رقابتهای منطقهای و قدرتهای بزرگ تبدیل شود و این حرکت باید در چارچوب صلح و منافع مردم افغانستان ارزیابی شود.
دیپلماتهای پیشین هندی با بیان اینکه دعوت از وزیر خارجه طالبان نشاندهنده سیاست و استراتژی واقعگرایانه هند با این گروه است، هشدار دادهاند که پیش از تصمیمگیری سازمان ملل، هند نباید اقدام به رسمیتشناسی طالبان کند.
ویوک کاتجو، مسوول پیشین روابط با افغانستان در وزارت خارجه هند، گفته است که هند باید نمایندگی خود در کابل را ارتقا دهد و حضور دیپلماتیک خود را فراتر از سطح «نمایندگی فنی» بالا ببرد.
از سوی دیگر، گوتام موکهوپادهیای، سفیر پیشین هند در افغانستان، معتقد است که دعوت از متقی بیشتر به منافع امنیتی و راهبردی هند مرتبط است و ممکن است به بهای برخی ارزشها و نگرانیهای داخلی تمام شود. او افزوده که انتظار میرود سفر متقی زمینه گسترش تدریجی همکاریها در حوزههای صدور ویزا، بورسیههای تحصیلی، کمکهای بشردوستانه و پروژههای عمرانی را فراهم کند.
آقای سپنتا، نیز هشدار داده که سیاست هند در قبال افغانستان در حال حاضر بیشتر بر پایه رویکرد ضدپاکستانی شکل گرفته است.
او تاکید کرده است که این نگاه، به جای تقویت صلح و توسعه، تنشها در منطقه را افزایش میدهد.
مشاور پیشین شورای امینت ملی ریاست جمهوری افزوده: سپنتا افزود: «آنچه امروز در حال شکلگیری است، نه به نفع مردم افغانستان و نه به نفع صلح در منطقه است.»
این سفر نخستین حضور رسمی یک مقام بلندپایه طالبان در دهلینو پس از بازگشت این گروه به قدرت در اسد ۱۴۰۰ است. آگاهان امور به این باور اند که دهلی نو در تلاش است میان واقعگرایی سیاسی و حساسیتهای بینالمللی تعادلی ظریف برقرار کند.
به باور آگاهان، هند هر اقدامی که منجر به شکست یا منزوی شدن پاکستان گردد را به عنوان یک پیروزی تلقی میکند و موضوع تعامل با طالبان نیز بخشی از این استراتژی است.
این در حالیست دستکم از یک سال بهاینسو تنشهای پاکستان با طالبان به دلیل حمایت این گروه از تحریک طالبان پاکستانی به بالاترین حد خود رسیده است.
