خبرگزاری راسک: روزنامهٔ هندی اندین اکسپرس در تحلیلی تازه میگوید که اگرچه مذاکره در دوحه تا حدی از شعلههای جنگ عمیق میان اسلامآباد و کابل کاسته، اما نگرانیها درباره تداوم صلح همچنان پابرجاست؛ زیرا عوامل اصلیِ تنشها حلنشده باقی ماندهاند. در این گزارش آمده است که حفظ آرامش موقت بدون رفع ریشهای اختلافات، تنها آتش زیر خاکستر خواهد بود وضعیتی که در آن نقش طالبان بهعنوان عاملی نامطمئن و ناپایدار بیش از پیش برجسته میشود.
اندین اکسپرس مینویسد که افزایش حملات مرگبار تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی) در داخل خاک پاکستان، صبر و تحمل اسلامآباد را کاهش داده است. در حالیکه حکومت طالبان مدعی کنترل مرزهاست، ناتوانی این رژیم در مهار یا فاصلهگذاری از گروههای مسلح، یکی از پایههای اصلی تنش میان دو کشور بهشمار میآید. این کمکاری طالبان نشان میدهد که آنها یا توان مهار نیروهای افراطی را ندارند یا عمداً از آنها بهعنوان برگ چانهزنی استفاده میکنند.
مقاله همچنین به نگرانی پاکستان از نزدیکی طالبان به هند اشاره دارد؛ واقعیتی که اسلامآباد را به شک و اضطراب واداشته است. دهلینو که در پی گسترش ارتباطات دیپلماتیک با کابل است، از منظر اسلامآباد تبدیل به رقیبی شده که نفوذ سنتی پاکستان در افغانستان را تهدید میکند. در چنین فضایی، عملکرد طالبان از پذیرفت سفرای جدید گرفته تا پذیرش روابط رسمی با هند بهراحتی میتواند اوراق قدیمی «حیاط خلوت» را ورق بزند و منجر به برخوردهای متقابل شود.
نویسنده اندین اکسپرس تصریح میکند که اسلامآباد خود نیز مسئول بخشی از این بحران است؛ کشوری که در سه دهه گذشته همواره با «پشتیبانی و بهرهبرداری» از طالبان در پی پیشبرد منافع منطقهای خویش بود. اما اکنون همان رابطهٔ حامل-مورد حمایت، بازتابی معکوس یافته و پاکستان را در برابر تهدیدی قرار داده که ریشهاش در حضور و فعالیت گروههای افراطی در قلمرو افغانستان است مسئلهای که طالبان باید پاسخگو و مسئول آن باشند.
روزنامه میافزاید که استراتژی «بازدارندگی و مجازات» اسلامآباد، که شامل فشارهای نظامی و سیاست اخراج مهاجران افغانستانی نیز بوده، پاسخی به این تهدید است. با این حال، این سیاستها نتیجهای جز تشدید رنج و بیثباتی برای مردم افغانستان نداشته است؛ وضعیتی که بار آن را شهروندان عادی، بهویژه مهاجران و خانوادههای نیازمند، تحمل میکنند. در این میان، طالبان که مسئولیت اداره کشور را با خود دارند، نه تنها نتوانستهاند از حاکمیت خود برای حفاظت از غیرنظامیان بهره ببرند، بلکه با سیاستهای سرکوبگرانه و انزوای بینالمللی، شرایط معیشتی و امنیتی مردم را بدتر ساختهاند.
اندین اکسپرس همچنین تأکید کرده است که بعد از خروج نیروهای بینالمللی، افغانستان به مرکزی برای گروههای مختلف تروریستی بدل شده است؛ وضعیتی که تحریک طالبان پاکستان را نیز شامل میشود و خشم اسلامآباد را برانگیخته است. در این وضعیت، پرسش کلیدی این است که آیا طالبان واقعاً قصد فاصلهگیری از این گروهها را دارند یا آنها را ابزاری در دست سیاستهای منطقهای خود میدانند پرسشی که پاسخ آن مشخص میکند آیا صلح کنونی دوام خواهد داشت یا خیر.
در پایان، مقاله از جامعهٔ بینالمللی خواسته است که بهجای پیامهای لفظی، کمکهای ملموس و پایدارتری برای توانمندسازی مردم افغانستان تدارک ببیند. نویسنده مینویسد کمکها باید بهگونهای هدفمند به معیشت و خدمات پایه برسند تا مردم افغانستان کمتر در معرض پیامدهای سیاستهای شکستخوردهٔ حکام شوند. همزمان، اندین اکسپرس هشدار میدهد که تا زمانی که طالبان به یک بازیگر مسئول، پاسخگو و مشروع تبدیل نشوند، حل ریشهای مشکلات مرزی و امنیتی میان کابل و اسلامآباد محال خواهد بود.
رسانه هندی: ریشههای درگیری طالبان و پاکستان حل نشده باقی مانده است


