خبرگزاری راسک: کمیسیون اقتصادی گروه طالبان اعلام کرده است که طرح ده پروژهی ساختمانی و تجارتی را تأیید و برای تصویب نهایی به دفتر هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان به قندهار ارسال کرده است.
با این حال، آگاهان و کارشناسان امور اقتصادی و عمرانی به این باور اند که بسیاری از طرحها و پروژههای اعلامشده توسط طالبان عمدتاً روی کاغذ باقی ماندهاند و هنوز وارد مراحل عملیاتی نشدهاند. به گفته این آگاهان امور اقتصادی، انتشار خبرنامهها و اعلامیههای رسمی درباره این پروژهها بیشتر جنبه تبلیغاتی و رسانهای دارد و هدف طالبان از آنها ایجاد تصویر فعال و موفق از حکومت خود در افکار عمومی است.
اما بر اساس اعلامیه معاونت اقتصادی ریاستالوزرای طالبان، ارزش مجموعی این پروژهها دو میلیارد و ۲۷۴ میلیون روپیه کابلی برآورد شده و قرار است پس از تأیید نهایی از سوی قندهار، در کابل و شش استان دیگر عملی شود.
در اعلامیهای که دفتر ریاستالوزرا در این رابطه منتشر کرده، آمده است که این طرحها شامل ساخت مجموعهای از مارکیتهای تجارتی چندمنزله در و استانهای تخار، جوزجان، خوست، لغمان و نیز در ناحیههای اول و یازدهم شهر کابل میباشد.
به اساس این طرحها، ساختمانهای یادشده از دو تا ده طبقه خواهند بود؛ از جمله یک مارکیت دومنزل در تخار، پنجمنزل در شبرغان، دهمنزل در کابل و هشتمنزل در مهترلام ساخته میشود.
از دیگر پروژههای تأییدشده در نشست کمیسیون اقتصادی طالبان، ایجاد قوریه زراعتی در ۱۵۰ جریب زمین در شهرستان گذره استان هرات برای پرورش درختان میوهدار و همچنین ساخت یک ساختمان ۲۰ منزلهی مسکونی در ناحیه دهم شهر کابل است.
در عین حال، طالبان اعلام کردهاند که در قالب همین بستهی طرحها، یک مجتمع تجارتی در گذرگاه اسلامقلعهی هرات و یک مارکیت زیرزمینی در شهر جلالآباد نیز ساخته خواهد شد.
با این حال، اداره طالبان هیچ جزئیاتی در مورد جدول زمانی، منبع تمویل و نحوه اجرای این پروژهها ارائه نکرده است. ناظران میگویند که بسیاری از طرحهای مشابه پیشین نیز با گذشت ماهها هنوز به مرحله بهرهبرداری نرسیدهاند.
طالبان تأکید دارند که سیاست کاری حکومتشان بر محور «بازسازی اقتصاد داخلی و خودکفایی» است و کمیسیون اقتصادی تاکنون دهها پروژهی عمرانی را تصویب کرده است.
اما کارشناسان اقتصادی تاکید میکنند نبود شفافیت مالی، محدودیت منابع و ضعف ظرفیت اجرایی، چالشهای عمده در تحقق این پروژهها به شمار میروند و بسیاری از پروژههای از این دست خیالی و تنها روی کاغذ باقی خواهد ماند، زیرا نه بودجه مشخص طالبان برای چنین پروژههای دارند و نه ظرفیت و نیروهای انسانی در ادارههای این گروه وجود دارد که این پروژهها را عملی سازد.
