نویسنده: سایما افضل
خبرگزاری راسک: به گزارش خبرگزاری یوراسیا ریویو، حمله هدفمند ۲۶ نوامبر بر دو سرباز گارد ملی آمریکا در نزدیکی کاخ سفید، بار دیگر دستگاه امنیتی واشنگتن را تکان داد و نگرانیهای جهانی نسبت به گسترش شبکههای افراطیِ ریشهگرفته در افغانستانِ تحت حاکمیت طالبان را تشدید کرد. وزارت امنیت داخلی آمریکا مهاجم را «رحمانالله لکنوال»، تبعه پشتون افغانستانی معرفی کرده است؛ فردی که نشان میدهد محیط فکری و عملیاتی پرورشیافته زیر سلطه طالبان دیگر منحصر به افغانستان نیست و اکنون توان صدور خشونت تا قلب ایالات متحده را نیز دارد. این رویداد هشداری صریح است مبنی بر اینکه نادیدهگرفتن افراطگرایی حمایتشده از سوی طالبان، پیامدهایی بسیار فراتر از آسیای جنوبی و مرکزی خواهد داشت.
این حمله نهتنها در واشنگتن رخ داد، بلکه آینه کاملی از شبکه افراطی است که طالبان در داخل افغانستان ایجاد کردهاند؛ زیستبومی که خشونت را ترویج میکند، تفکر رادیکال را پرورش میدهد و نظاممند افرادی را میسازد که قادر به عملیات در پایتختهای غربی هستند. در واکنش به این حمله، دولت آمریکا موقتاً روند پذیرش مهاجران افغانستانی را متوقف کرد و بهطور ضمنی خطر امنیتی سرچشمهگرفته از افغانستانِ تحت فرمان طالبان را تأیید نمود. افغانستان امروز به مرکز فعال دهها گروه تروریستی همچون القاعده، تحریک طالبان پاکستان (تیتیپی)، داعش خراسان (ISKP) و دیگر شبکههای منطقهای تبدیل شده است؛ شبکههایی که بدون محدودیت از خاک این کشور فعالیت میکنند و آن را به «آزمایشگاه جهانی افراطگرایی» بدل ساختهاند.
این شبکههای درهمتنیده تنها محدود به بیثباتسازی منطقه نیستند؛ آنها همچون یک خط تولید جهانی، آموزش، تأمین مالی و اعزام نیروهای افراطی به خارج از منطقه را برعهده دارند. حمله اخیر در واشنگتن نمادی هشداردهنده از گسترش این تهدید است. در چنین شرایطی، سیاست پاکستان مبنی بر بازگرداندن مهاجران غیرقانونی افغانستانی بار دیگر بر مبنای ضرورت امنیتی مطرح شده است. این رویداد نشان میدهد نبود کنترل بر رفتوآمد افرادی که از محیطهای تروریسمخیز میآیند، پیامدهایی جهانی خواهد داشت.
نمونه دیگری از تأثیرات فرامرزی افراطگرایی ریشهگرفته از افغانستان، پرونده «ناصر احمد توحیدی» است. این تبعه ۲۷ ساله افغانستانی در دادگاه فدرال اوکلاهما به عضویت در توطئهای برای حمایت مادی از داعش و تلاش برای تهیه سلاح و مهمات جهت اجرای حملهای بزرگ در جریان انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۴ آمریکا اعتراف کرد. او همراه با «عبدالله حاجیزاده» در پی عملیات مخفی افبیآی بازداشت شد. این پرونده نشان میدهد چگونه افراد رادیکالشده در خارج میتوانند از آزادیها و امکانات کشورهای میزبان برای طراحی حملات سوءاستفاده کنند. حکم اخراج دائمی از آمریکا برای این دو فرد نیز رابطه مستقیم سیاست مهاجرتی و امنیت داخلی را آشکار میکند.
همچنین در ۱۳ فبروری ۲۰۲۵، یک پناهجوی افغانستانی ۲۴ ساله به نام «فرهاد» با راندن خودرو به میان جمعیت یک تجمع کارگری در مونیخ، ۲۸ نفر را زخمی کرد. پلیس اعلام کرد او بهطور مستقل عمل کرده اما تحت تحقیق ضدتروریسم بهدلیل ارتباطات افراطی قرار دارد. صدر اعظم آلمان، اولاف شولتس، این حمله را محکوم کرد و بر مجازات و اخراج عامل آن تأکید نمود. این رویداد بار دیگر ثابت کرد که گروههای تروریستی قادرند با بهرهگیری از برخی شهروندان افغانستانی در خارج از کشور، فضایی از ترس و بیثباتی در غرب ایجاد کنند.
بر اساس ارزیابیهای سازمان ملل در سال ۲۰۲۵، افغانستان به فعالترین پناهگاه گروههای تروریستی جهان تبدیل شده است؛ پناهگاهی که اثرات شبکه افراطی آن در حملات اخیر در جنوب آسیا، اروپا و اکنون ایالات متحده کاملاً مشهود است. این تشدید خشونت نتیجهای طبیعی نیست؛ حمایت مالی، سیاسی و زیرساختی برخی بازیگران خارجی از رژیم طالبان، فضای رادیکالسازی و فعالیت برونمرزی تروریستها را تشدید کرده است. طالبان با اتکا به شبکه همپیمانان افراطی خود، محیطی ساختهاند که در آن مهاجم واشنگتن میتواند شکل بگیرد و با نیت مرگبار عمل کند.
پس از حادثه واشنگتن، شبکههای تبلیغاتی حامی طالبان با پشتیبانی اکوسیستمهای دیجیتال مرتبط با برخی بازیگران خارجی فعال شده، کارزارهای هماهنگ نشر اطلاعات جعلی را آغاز کردند؛ کارزارهایی که نهتنها خشونت را بزرگنمایی میکنند، بلکه روایتهای تفرقهافکنانه را وارد فضای اطلاعاتی جهانی میسازند. این تلاشها، تهدید افراطگرایی مورد حمایت طالبان را بیشازپیش تشدید کرده است. در چنین فضای ملتهب و آشفتهای، پاکستان ضمن ابراز همدردی عمیق با مردم آمریکا، بار دیگر بر تعهد خود به مبارزه با تروریسم و افراطگرایی خشونتآمیز تأکید میکند. در نهایت، جامعه جهانی باید اقدامات قاطع و هماهنگ علیه مهاجران غیرقانونی افغانستانی که تحت نفوذ یا حمایت گروههای وابسته به طالبان در گسترش تروریسم مشارکت دارند، اتخاذ کند. تروریسم در هر شکل آن تهدید جدی برای صلح منطقهای و جهانی است و نمیتوان آن را تحمل کرد. مقابله مؤثر با این تهدید، نیازمند تدابیر جمعی، قاطع و هماهنگ برای حفظ امنیت بینالمللی است.
از کابل تا کاخ سفید: چگونه شبکه طالبان ترور را به قلب آمریکا رساند؟


