قطر: نقش ما در پایان جنگ افغانستان اساسی بود

خبرگزاری راسک: محمد بن عبدالرحمن آل‌ثانی، نخست‌وزیر و وزیر خارجه قطر، در دومین روز همایش دوحه اعلام کرد که این کشور در پایان دادن به چرخه بیست‌ساله جنگ در افغانستان نقشی محوری داشته است؛ نقشی که به گفته او بر پایه میانجی‌گری و ایجاد مسیر گفت‌وگو میان طرف‌های درگیر استوار بوده است. او گفت تجربه قطر نشان داده است که هیچ روند صلحی بدون گفت‌وگوی مستقیم با همه طرف‌ها، از جمله گروه‌هایی که امروز افغانستان را در انزوای سیاسی و حقوقی فرو برده‌اند، دست‌یافتنی نیست.
وزیر خارجه قطر در توضیح نقش کشورش گفت توافق دوحه در سال ۲۰۲۰، که میان طالبان و ایالات متحده امضا شد، بخشی از همین تلاش‌ها بود؛ توافقی که به باور بسیاری از مقام‌های پیشین افغانستان و نهادهای بین‌المللی، عملاً دولت منتخب افغانستان را تضعیف و مسیر بازگشت طالبان را هموار ساخت. پیامدی که اکنون به یک فاجعه حقوق بشری، سیاسی و اجتماعی تبدیل شده است.
این مقام قطری تأکید کرد که سیاست خارجی کشورش بر دیپلماسی فعال بنا شده و این الگو در پرونده‌های منطقه‌ای دیگر نیز دنبال می‌شود. او اشاره کرد که ایجاد کانال‌های ارتباطی با تمام طرف‌ها، به‌ویژه در بحرانی مانند افغانستان که امروز زیر سلطه گروهی قرار دارد که به‌طور سیستماتیک آزادی‌ها، نهادها و ساختارهای دولت‌داری را نابود کرده، ضروری است.
آل‌ثانی با اشاره به تفاوت میانجی‌گری‌ها گفت که نمی‌توان پرونده افغانستان را با پرونده‌هایی چون منازعه اسرائیل و حماس مقایسه کرد، اما تجربه این کشور نشان می‌دهد که موفقیت زمانی حاصل می‌شود که میانجی‌گر با همه طرف‌ها وارد تعامل شود. او افزود که یکی از چالش‌های جدی در منازعه غزه، بی‌طرف نبودن برخی میانجی‌گران در آغاز روند بود؛ موضوعی که در افغانستان نیز یکی از عوامل سقوط دولت جمهوری و تقویت طالبان تلقی می‌شود.
او خاطرنشان کرد که سه سال پس از بازگشت طالبان، افغانستان به نمونه بارز ازهم‌گسیختگی ساختارهای حکمرانی و فروپاشی اقتصاد و حقوق بشر تبدیل شده است؛ وضعیتی که بسیاری از ناظران بین‌المللی آن را پیامد طبیعی معامله دوحه می‌دانند. پیامدی که امروز میلیون‌ها شهروند افغانستانی را از حقوق ابتدایی محروم کرده و کشور را در انزوای بی‌سابقه قرار داده است.
همایش دوحه، یکی از رویدادهای سالانه با حضور مقام‌های رسمی، پژوهشگران، دیپلمات‌ها و نمایندگان نهادهای بین‌المللی برگزار می‌شود؛ اما غیبت هرگونه نماینده مشروع از افغانستان به دلیل حاکمیت گروهی که از سوی جامعه جهانی به رسمیت شناخته نشده خود نشان‌دهنده عمق بحران سیاسی ناشی از سلطه طالبان است.