درانی: «یازدهم سپتامبر بعدی» ممکن است از افغانستان آغاز شود

خبرگزاری راسک: آصف درانی، نماینده پیشین پاکستان در امور افغانستان، هشدار داده است که افغانستان تحت حاکمیت طالبان به‌سرعت در حال تبدیل‌شدن به بستر فعالیت و هماهنگی گروه‌های متعدد تروریستی است؛ وضعیتی که در صورت مهار نشدن، می‌تواند پیامدهایی فراتر از منطقه و حتی در مقیاس جهانی داشته باشد.
او تأکید کرده است که بی‌توجهی جامعه جهانی به واقعیت‌های میدانی افغانستان، راه را برای تکرار فجایعی هم‌سنگ حملات تروریستی بزرگ ۱۱ سپتامبر هموار می‌کند؛ در حالی که طالبان نه‌تنها اراده‌ای برای مقابله مؤثر با این تهدیدها نشان نداده‌اند، بلکه با حذف سازوکارهای شفاف امنیتی، عملاً زمینه گسترش افراط‌گرایی را فراهم کرده‌اند.
درانی به نشست اخیر تهران با حضور نمایندگان کشورهای همسایه افغانستان و روسیه اشاره کرده و گفته است که این نشست با هدف بررسی تهدید تروریسم و کمک به ثبات افغانستان برگزار شد، اما طالبان در آخرین لحظه از شرکت در آن خودداری کردند.
این غیبت، به‌گفته ناظران، بار دیگر نشان داد که طالبان نه‌تنها تمایلی به مشارکت در اجماع منطقه‌ای ندارند، بلکه با انکار نقش خود در بی‌ثباتی امنیتی، مسیر انزوای بیشتر افغانستان را هموار می‌کنند.
بر اساس اظهارات مقام‌های پاکستانی، گروه‌هایی چون تحریک طالبان پاکستان، داعش شاخه خراسان، القاعده و چندین شبکه افراطی دیگر همچنان از خاک افغانستان برای سازمان‌دهی و برنامه‌ریزی حملات استفاده می‌کنند؛ اتهامی که طالبان آن را رد می‌کنند، اما هم‌زمان شواهد میدانی و گزارش‌های نهادهای بین‌المللی از تداوم فعالیت این گروه‌ها حکایت دارد.
تنش‌های مرزی، تبادل آتش و حملات پراکنده در امتداد مرز افغانستان و پاکستان، تصویری روشن از ناتوانی یا بی‌میلی طالبان در کنترل امنیت ارائه می‌دهد.
در حالی که کاردار اتحادیه اروپا در کابل با جلیقه ضدگلوله برای تماشای مسابقات بزکشی به ورزشگاه رفت، مقام‌های طالبان این حضور را نشانه «تأمین امنیت» توصیف کردند.
اما تصاویر منتشرشده، حضور گسترده نیروهای مسلح طالبان و غیبت کامل زنان را نشان می‌دهد؛ واقعیتی که تناقض آشکار میان ادعای امنیت و فضای واقعی سرکوب را برجسته می‌کند. ممنوعیت حضور زنان در ورزشگاه‌ها و حذف آنان از زندگی عمومی، نمونه‌ای از سیاست‌های سیستماتیک طالبان برای کنارزدن نیمی از جامعه است.
طالبان در استان‌های غزنی و بدخشان چندین نفر، از جمله یک زن، را در ملأعام شلاق زده‌اند؛ اقدامی که با واکنش‌های گسترده بین‌المللی روبه‌رو شده است.
گزارش‌های سازمان ملل نشان می‌دهد که اعمال مجازات‌های بدنی در افغانستان به‌طور سیستماتیک ادامه دارد؛ رویکردی که نه‌تنها ناقض تعهدات حقوق بشری است، بلکه ابزار اصلی طالبان برای ایجاد رعب و کنترل اجتماعی محسوب می‌شود.
برنامه جهانی غذا هشدار داده است که میلیون‌ها افغانستانی در آستانه زمستان با ناامنی شدید غذایی و سوءتغذیه مواجه‌اند؛ بحرانی که با کاهش کمک‌های بین‌المللی، بازگشت اجباری مهاجران و فروپاشی اقتصاد تشدید شده است.
این نهاد تأکید می‌کند که سیاست‌های طالبان، از حذف زنان از بازار کار گرفته تا ناتوانی در مدیریت اقتصاد، مستقیماً به تشدید فقر و گرسنگی انجامیده و جان میلیون‌ها نفر را به خطر انداخته است.
مجموعه این تحولات نشان می‌دهد که افغانستان تحت حاکمیت طالبان نه‌تنها به سمت ثبات حرکت نکرده، بلکه به کانونی از سرکوب داخلی، بحران انسانی و تهدیدهای امنیتی فرامرزی تبدیل شده است. بی‌اعتنایی طالبان به دیپلماسی منطقه‌ای، تداوم نقض حقوق بشر و ناتوانی در مهار گروه‌های افراطی، آینده‌ای پرمخاطره را نه‌فقط برای مردم افغانستان، بلکه برای امنیت منطقه و جهان ترسیم می‌کند.