ملا محمدعلی: «پیام خدا در افغانستان بدون مانع به مردم می‌رسد»

خبرگزاری راسک: معین وزارت سرحدات، اقوام و قبایل طالبان، ملا محمدعلی جان احمد، در مراسم فراغت شماری از طلاب یک مدرسه در کابل مدعی شد که پس از بازگشت طالبان به قدرت، به‌دلیل «برقراری آزادی مذهبی و آزادی بیان»، اکنون شمار زیادی از مردم جهان علاقه‌مند شده‌اند تابعیت افغانستان را بپذیرند و زیر حاکمیت طالبان زندگی کنند؛ ادعایی که در تضاد آشکار با واقعیت‌های میدانی و آمارهای مهاجرت گسترده از کشور قرار دارد.
او با تکرار روایت رسمی طالبان، مدعی شد که نظام این گروه آزادی بی‌سابقه‌ای به علمای دینی داده است؛ به‌گونه‌ای که به گفته او، چنین سطحی از آزادی بیان مذهبی «در هیچ نقطه‌ای از جهان وجود ندارد». این ادعا در حالی مطرح می‌شود که طالبان عملاً تنها به قرائت خاص و ایدئولوژیک خود از دین مجال بروز داده و هرگونه برداشت متفاوت، حتی از سوی علمای همسو، با سانسور، تهدید یا حذف روبه‌رو می‌شود.
ملا احمد همچنین کشورهای دیگر اسلامی را متهم کرد که علما در آن‌ها تحت فشار هستند و اجازه ندارند آزادانه تبلیغ دینی کنند یا محتوای خطبه‌های نماز جمعه را خودشان تعیین نمایند. این در حالی است که در افغانستانِ تحت حاکمیت طالبان، خطبه‌ها، موضوعات دینی و حتی ادبیات وعظ به‌شدت تحت کنترل نهادهای امنیتی و استخباراتی قرار دارد و کوچک‌ترین خروج از چارچوب تعیین‌شده می‌تواند به بازداشت، ممنوع‌المنبر شدن یا مجازات‌های سنگین منجر شود.
این مقام طالبان ادعا کرد که علما در افغانستان «آزادی کامل» دارند؛ اما واقعیت این است که این آزادی تنها شامل کسانی می‌شود که بی‌چون‌وچرا از سیاست‌ها و قرائت رسمی طالبان تبعیت می‌کنند. علمای منتقد، زنان دین‌پژوه، استادان مستقل و روحانیونی که خواهان قرائت معتدل‌تر یا انسانی‌تر از دین هستند، عملاً از صحنه عمومی حذف شده‌اند.
طرح چنین ادعاهایی در شرایطی صورت می‌گیرد که پس از بازگشت طالبان به قدرت، نزدیک به ۹ میلیون شهروند افغانستان ناچار به ترک کشور شده‌اند؛ موجی بی‌سابقه از فرار مردم که خود گویاترین نشانه بی‌اعتمادی عمومی به «آزادی» و «امنیت» ادعایی طالبان است. افزون بر این، به‌تازگی اجساد ۳۰ جوان افغانستانی که در مسیر مهاجرت جان باخته‌اند، در مرز افغانستان و ایران کشف شده؛ قربانیانی که نه به امید «زندگی زیر حاکمیت طالبان»، بلکه برای فرار از آن، راه‌های مرگبار را برگزیده بودند.
در چنین وضعیتی، ادعای جذابیت افغانستان طالبان‌زده برای مردم جهان، بیش از آن‌که بازتاب واقعیت باشد، تلاشی آشکار برای وارونه‌نمایی بحران مشروعیت، سرپوش گذاشتن بر سرکوب ساختاری آزادی‌ها و انکار رنج روزافزون مردمی است که هر روز بیش از پیش، بهای سنگین حاکمیت ایدئولوژیک طالبان را می‌پردازند.