خبرگزاری راسک: باشندگان کمپ تگابِ ثمرخیل در جلالآباد به رسانهها گزارش دادهاند که ریاست کانالِ زیر اداره طالبان، از دستفروشان و غرفهداران کنار جاده بابت هر مترمربع ۵۰ روپیه کابلی کرایه مطالبه میکند؛ رقمی که مجموع آن برای هر غرفه به حدود هزار روپیه کابلی میرسد.
این اقدام در شرایطی انجام میشود که بسیاری از خانوادهها در این کمپها با حداقل معیشت روزگار میگذرانند و هر فشار مالی تازه، آنان را به مرز فروپاشی اقتصادی میکشاند.
به گفته دستفروشان محلی، در خود منطقه ثمرخیل کرایه ماهانه دکانهای پخته کمتر از هزار روپیه کابلی یا در همین حدود است، اما طالبان همان مبلغ یا بیشتر را از غرفهها، کراچیها و تختهای کنار سرک میخواهند؛ رویکردی که نشاندهنده بیعدالتی ساختاری و نبود معیار روشن در تعیین هزینههاست.
این فروشندگان میگویند غرفههایشان فعلاً مُهر و لاک شده و از آنان خواسته شده است کرایه پنج سال را یکجا بپردازند. یکی از آنان میگوید: «این پول کل سرمایه ما نیست. چنین مبلغی را از کجا بیاوریم؟ بهجای آنکه برای فقرا سهولت ایجاد شود، با نام مالیه، کرایه و جواز، کار و نان ما را هدف گرفتهاند.» این سیاستها عملاً خرداقتصاد محلی را خفه و فرصتهای اندک کار را نابود میکند.
دستفروشان و غرفهداران پیشنهاد دادهاند که کرایه بهجای ۵۰ روپیه کابلی، ۲۰ روپیه کابلی در هر مترمربع تعیین شود و تأکید دارند که دریافت یکجای کرایه پنجساله متوقف گردد. آنان میگویند اگر طالبان مدعی حمایت از معیشت مردماند، باید از فشارهای مالی بیمنطق دست بردارند و با سیاستهای انعطافپذیر، از فروغلتیدن فقیرترین اقشار به فقر مطلق جلوگیری کنند.
