خبرگزاری راسک: آلیس مکدونالد، عضو پارلمان بریتانیا، هشدار داده است که بیتوجهی دولتها به وضعیت زنان افغانستانی، تنها نادیدهگرفتن یک بحران داخلی نیست، بلکه به معنای خیانت به اصول جهانی حقوق بشر و زنان در سراسر جهان است؛ بحرانی که مستقیماً محصول سیاستهای سرکوبگرانه و سازمانیافته طالبان علیه نیمی از جامعه افغانستان است.
او در سخنرانی خود در پارلمان بریتانیا تأکید کرد که طالبان با اعمال آنچه بسیاری از نهادهای بینالمللی از آن بهعنوان «آپارتاید جنسیتی» یاد میکنند، زنان و دختران افغانستان را بهصورت سیستماتیک از حقوق اساسیشان محروم کردهاند. مکدونالد گفت: «اگر به این بحران، به آپارتاید جنسیتی و به فریبکاری سیاسی در افغانستان پشت کنیم، نهتنها به زنان افغانستانی خیانت کردهایم، بلکه به همه زنانی که در جهان برای حقوق خود مبارزه کردهاند نیز پشت کردهایم.»
این عضو پارلمان بریتانیا با اشاره به شدت سرکوب طالبان افزود که وضعیت زنان و دختران در افغانستان «ویرانکننده» است؛ وضعیتی که نتیجه تصمیمهای آگاهانه طالبان برای حذف زنان از آموزش، کار، مشارکت اجتماعی و حتی حضور در فضای عمومی است. او هشدار داد که عادیسازی این وضعیت، به معنای مشروعیتبخشی به نظامی است که تبعیض جنسیتی را به سیاست رسمی دولت تبدیل کرده است.
مکدونالد در عین حال، بر مقاومت زنان افغانستانی تأکید کرد و گفت که علیرغم فشارهای همهجانبه طالبان، زنان افغانستانی تسلیم نشدهاند. به گفته او، زنان افغانستانی همچنان با شجاعت و خلاقیت، راههایی برای ادامه فعالیتهای اقتصادی، اجتماعی و مدنی خود پیدا میکنند؛ مقاومتی که به باور او «الهامبخش» است و روایت طالبان از حذف کامل زنان از جامعه را به چالش میکشد.
او با استناد به دیدگاههای حقوق بشری بینالمللی افزود: «بدون مقابله جدی با سرکوب نظاممند زنان و دختران افغانستانی، دستیابی به برابری جهانی ناممکن است.» مکدونالد تأکید کرد که آنچه طالبان در افغانستان اعمال میکنند، صرفاً یک مسئله محلی یا فرهنگی نیست، بلکه نقض آشکار تعهدات بینالمللی در حوزه حقوق بشر است؛ نقضی که اگر بیپاسخ بماند، دستاوردهای چند دهه مبارزه زنان در سراسر جهان را تضعیف میکند.
این نماینده پارلمان بریتانیا همچنین خاطرنشان کرد که مسئله حقوق زنان در افغانستان تنها یک موضوع اخلاقی نیست، بلکه مستقیماً با امنیت و صلح پایدار گره خورده است. به گفته او، تجربههای جهانی نشان دادهاند که جامعهای که نیمی از جمعیت خود را سرکوب میکند، نمیتواند به ثبات، توسعه و صلح پایدار دست یابد؛ واقعیتی که طالبان عامدانه آن را نادیده میگیرند.
او از دولت بریتانیا و جامعه جهانی خواست که به ارزشهای اعلامشده خود پایبند بمانند و با اقدامات عملی، از جمله فشار دیپلماتیک، حمایت از سازوکارهای پاسخگویی و پشتیبانی از زنان افغانستانی در داخل و خارج از کشور، در برابر سیاستهای تبعیضآمیز طالبان بایستند. به گفته او، این حمایتها باید بهگونهای باشد که برای قربانیان سرکوب در افغانستان، نشانهای واقعی از امید باشد، نه صرفاً بیانیههای نمادین.
اظهارات مکدونالد در حالی مطرح میشود که طالبان پس از بازگشت به قدرت در اگست ۲۰۲۱، بهصورت مرحلهبهمرحله تقریباً تمامی حقوق اساسی زنان را لغو کردهاند؛ از ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم و بستن دانشگاهها به روی زنان گرفته تا حذف آنان از بازار کار، نهادهای دولتی و بسیاری از فضاهای عمومی. این سیاستها بارها از سوی سازمان ملل، گزارشگران ویژه حقوق بشر، عفو بینالملل و دیدبان حقوق بشر بهعنوان نقض فاحش و سیستماتیک حقوق زنان محکوم شده است.
با این حال، طالبان نهتنها به این انتقادها توجهی نکردهاند، بلکه در بیش از چهار سال گذشته، محدودیتها را تشدید کرده و هرگونه صدای اعتراض زنان را با تهدید، بازداشت و حذف خاموش پاسخ دادهاند؛ رویکردی که نشان میدهد سرکوب زنان در افغانستان، نه یک پیامد ناخواسته، بلکه بخشی از ساختار ایدئولوژیک و حکمرانی طالبان است.
