خبرگزاری راسک: بر اساس گزارش نیویورکتایمز، ماریا کورینا ماچادو، رهبر اپوزیسیون ونزوئلا و برنده جایزه صلح نوبل سال گذشته، روز پنجشنبه، ۲۵ جدی، در دیداری با دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، در کاخ سفید، مدال جایزه صلح نوبل خود را بهطور نمادین به او اهدا کرد؛ اقدامی کمسابقه که واکنشهای گستردهای را در محافل سیاسی و رسانهای، بهویژه در نروژ، برانگیخته است.
دقایقی پس از این دیدار، ترامپ در شبکههای اجتماعی از این اقدام قدردانی کرد و نوشت که ماچادو این جایزه را «به پاس تلاشهایی که برای آزادی انجام دادهام» به او تقدیم کرده است. ماچادو نیز پیشتر در گفتوگو با خبرنگاران گفته بود که این اقدام را «نشانهای از قدردانی نسبت به تعهد ویژه ترامپ به آزادی» میداند.
این اقدام در حالی صورت گرفت که ترامپ طی ماههای گذشته بارها بهصراحت گفته بود خود را شایسته دریافت جایزه صلح نوبل میداند؛ ادعایی که همواره با واکنشهای انتقادی در اروپا، بهویژه در نروژ، روبهرو بوده است. به گزارش نیویورکتایمز، تلاش ماچادو برای پیوندزدن نمادین جایزه نوبل با رئیسجمهور آمریکا، برخی نروژیها را نسبت به اعتبار و کارکرد «قدرت نرم» این جایزه دچار تردید کرده است.
مؤسسه نوبل در اسلو، پس از مطرحشدن احتمال «سهیمکردن» ترامپ در این جایزه، بهطور رسمی یادآور شد که طبق قواعد نوبل، جایزه پس از اعلام «قابل لغو، انتقال یا تقسیم نیست» و تصمیم کمیته نهایی و دائمی است. با این حال، این توضیح نتوانست از شدت انتقادها در نروژ بکاهد. شماری از تحلیلگران نروژی تأکید کردهاند که استفاده سیاسی از جایزه صلح نوبل در یک منازعه نظامی و ژئوپولیتیک، با روح این جایزه در تعارض است.
در ونزوئلا نیز این دیدار بیواکنش نماند. دلسی رودریگز، رئیس دولت انتقالی این کشور که پس از برکناری نیکلاس مادورو با حمایت واشنگتن قدرت را در دست گرفته، در اظهاراتی کنایهآمیز گفت که اگر روزی بهعنوان رئیسجمهور موقت به واشنگتن سفر کند، «با سربلندی خواهد رفت، نه از موضع التماس».
نیویورکتایمز یادآور میشود که ماچادو در سالهای اخیر یکی از چهرههای شاخص مخالفت با دولت مادورو بوده و پس از انتخابات مناقشهبرانگیز ۲۰۲۴، مدتی طولانی در خفا بهسر برده است. او در دسامبر گذشته بهطور مخفیانه از ونزوئلا خارج شد تا جایزه خود را در نروژ دریافت کند. با این حال، حمایت آشکار او از مداخله نظامی ایالات متحده و سکوتش در قبال برخی عملیاتهای نظامی اخیر واشنگتن، انتقادهایی را حتی در میان حامیان سابقش برانگیخته است.
به نوشته نیویورکتایمز، مدافعان ماچادو تأکید میکنند که جایزه صلح نوبل بهدلیل فعالیتهای دموکراسیخواهانه او در سال ۲۰۲۴ اعطا شده و نباید مواضع بعدی او را مبنای قضاوت درباره تصمیم کمیته نوبل قرار داد. در مقابل، منتقدان معتقدند پیوندزدن این جایزه با یک رئیسجمهور جنجالی مانند ترامپ، خطر تضعیف اعتبار نمادین نوبل را در پی دارد.
این جدال بار دیگر نشان داده است که جایزه صلح نوبل، فراتر از یک افتخار فردی، همچنان نقشی حساس و مناقشهبرانگیز در سیاست جهانی ایفا میکند؛ نقشی که هر اقدام نمادین پیرامون آن میتواند پیامدهایی فراتر از نیت اولیه برندگانش داشته باشد.
