خبرگزاری راسک: بر اساس گزارشی که از سوی رسانههای اسرائیلی، از جمله روزنامه هاآرتص منتشر شده، کرانه باختری در حال تجربه گستردهترین موج پاکسازی قومی، کوچ اجباری فلسطینیان و گسترش شهرکسازی در تاریخ معاصر خود است؛ روندی که با شتابی بیسابقه ادامه دارد.
این گزارش که حاصل یک بازدید میدانی سازمان حقوق بشری اسرائیلی «صلح اکنون» با همراهی گروهی از خبرنگاران است، تصویری نگرانکننده از واقعیتهای کمتر دیدهشده در مناطق مختلف کرانه باختری ارائه میکند؛ واقعیتهایی که به گفته ناظران، معمولاً از پوشش روزمره رسانهها دور میماند.
در مناطقی مانند راسالعین العوجه در شمال اَریحا، خانوادههای فلسطینی ناچار شدهاند خانههای خود را تخریب کرده و اندک داراییشان را جمعآوری کنند؛ آنهم در شرایطی که بهطور روزانه هدف حملات و تهدیدهای شهرکنشینان قرار دارند. خبرنگاران حاضر در محل، صحنههایی تکاندهنده از مردمی را توصیف کردهاند که با زحمت، دیوارهای خانههایشان را فرو میریزند تا شاید مصالح آن را در مکانی نامعلوم دوباره استفاده کنند.
بسیاری از این خانوادهها نمیدانند مقصد بعدیشان کجاست و برخی امیدوارند بتوانند به مناطق تحت کنترل تشکیلات خودگردان فلسطین (منطقه آ) پناه ببرند. به گفته ناظران، این روند تنها با حضور نظامی تحمیل نمیشود، بلکه ترکیبی از فشار اقتصادی، محرومسازی سیستماتیک و ارعاب سازمانیافته است که زندگی را برای فلسطینیان غیرقابل تحمل کرده است.
«امیر پانسکی»، فعال اسرائیلی، وضعیت (منطقه سی) کرانه باختری را «بدترین شکل پاکسازی قومی در حال وقوع زنده» توصیف کرده است. به گفته او، خشونت شهرکنشینان علیه چوپانان فلسطینی، از جمله جلوگیری از دسترسی به آب و زمینهای چرا، بهصورت سیستماتیک اعمال میشود.
او همچنین هشدار داده است که صدها نوجوان شهرکنشین، عملاً مانند یک نیروی شبهنظامی خصوصی عمل میکنند و در بسیاری از موارد، حملات آنان بدون تحقیق یا پیگرد قضایی باقی میماند.
طبق این گزارش، تنها در ماه جنوری، بیش از ۲۰ خانواده فلسطینی از منطقه راسالعین العوجه مجبور به ترک خانههای خود شدهاند. در مجموع، ۲۶ خانواده شامل حدود ۷۰۰ نفر آواره شدهاند و خانوادههای دیگری نیز در آستانه ترک اجباری محل زندگیشان قرار دارند.
همزمان با کوچ اجباری فلسطینیان، ناظران «صلح اکنون» از شتابگیری کمسابقه فعالیتهای شهرکسازی اسرائیل خبر دادهاند؛ روندی که آن را «الحاق تقویتشده» توصیف میکنند.
در سه سال گذشته، نزدیک به ۱۰۰ پایگاه جدید شهرکنشینی ایجاد شده است؛ پایگاههایی که اغلب تنها توسط یک یا دو خانواده اداره میشوند و هدف اصلی آنها نه افزایش جمعیت، بلکه تثبیت کنترل بر زمین است.
این پایگاهها با بودجههای کلان برای ساخت جادههای تفکیکی همراه شدهاند؛ جادههایی که منتقدان از آنها بهعنوان «جادههای آپارتاید» یاد میکنند، زیرا شهرکها را به هم متصل کرده و در عین حال، جوامع فلسطینی را پشت دروازهها و مسیرهای طولانی و غیرمستقیم محصور میسازند.
در حال حاضر، کرانه باختری میزبان ۱۴۷ شهرک رسمی اسرائیلی و ۱۹۱ پایگاه غیررسمی است که حدود ۴۷۸ هزار شهرکنشین در آنها زندگی میکنند؛ در حالی که جمعیت فلسطینی این منطقه حدود ۲.۸ میلیون نفر برآورد میشود.
بر اساس این گزارش، در دوران دولت کنونی اسرائیل، «بتسلئیل اسموتریچ» وزیر دارایی، طرح ساخت ۴۰ هزار واحد مسکونی جدید را تصویب کرده است؛ طرحی که شامل ایجاد ۱۷ شهرک جدید و گسترش ۳۶ پایگاه موجود میشود و بودجهای بیش از ۳۷۵ میلیون دالر را در بر میگیرد.
منتقدان هشدار میدهند که ادامه این سیاستها، عملاً امکان تحقق راهحل دو دولت را از میان برداشته و کرانه باختری را به سوی الحاق عملی و غیررسمی سوق میدهد.
گزارش «صلح اکنون» تصویری صریح و نگرانکننده از وضعیت کنونی کرانه باختری ترسیم میکند: کوچ اجباری شتابگرفته، افزایش خشونت شهرکنشینان و برنامهای فراگیر برای تثبیت کنترل سرزمینی؛ روندی که بسیاری آن را پاکسازی قومی تدریجی و سازمانیافته توصیف میکنند.
