خبرگزاری راسک: انتشار میلیونها صفحه سند، ایمیل و تصویر از پرونده جفری اپستین، سرمایهدار آمریکایی و متهم به راهاندازی شبکه سازمانیافته سوءاستفاده جنسی، ابعاد تازهای از شبکه ارتباطات و علایق او را آشکار کرده است. در میان این اسناد، نام افغانستان نیز بارها دیده میشود؛ از گردش یک تصویر تحقیرآمیز از یک مهاجم انتحاری طالبان با محتوای طنز جنسی، تا مکاتباتی درباره فرصتهای سرمایهگذاری در استان هلمند در اوج جنگ.
بررسی دادهها نشان میدهد که افغانستان نهتنها بهعنوان یک میدان بحران، بلکه بهعنوان سوژهای برای شوخیهای سخیف و پروژههای اقتصادی پرریسک در مکاتبات اپستین و نزدیکانش مطرح بوده است.
به نقل ایندیپندنت فارسی، در میان فایلهای منتشرشده، عکسی از یک مهاجم انتحاری طالبان دیده میشود که در سال ۲۰۱۰، پیش از اجرای حملهای در استان فراه بازداشت شده بود. در این تصویر، مردی ۲۶ ساله با کمربند انفجاری دیده میشود که هدفش حمله به مقامهای محلی دولت وقت افغانستان بود.
این عکس بعدها بهطور گسترده در اینترنت منتشر شد و در مکاتبات اپستین و حلقه نزدیکانش، با متنی آمیخته به طنز جنسی و تحقیرآمیز دستبهدست شده است. محتوای همراه این تصویر، با ارجاع به باورهای مذهبی و وعدههای بهشتی، مهاجم انتحاری را به شکلی موهن و مبتذل دستمایه شوخی قرار داده است.
این تبادل، که در بستر ایمیلهای اپستین دیده میشود، نشان میدهد چگونه خشونت، افراطگرایی و رنج مردم افغانستان حتی برای سرگرمی و شوخیهای زننده نیز به کار گرفته شده است.
این دادهها بخشی از مجموعهای حدود سه میلیون سند است که وزارت دادگستری ایالات متحده در ارتباط با پرونده اپستین منتشر کرده است. افزون بر این، گروهی از فعالان فناوری با راهاندازی وبسایتی به نام jmail.world، این ایمیلها را در قالبی شبیه به رابط کاربری جیمیل دستهبندی کردهاند تا دسترسی پژوهشگران، روزنامهنگاران و عموم مردم آسانتر شود.
به گزارش اکسیوس، این پروژه توسط دو متخصص فناوری، رایلی والتز و لوک ایگل، طراحی شده تا از انتشار اطلاعات گمراهکننده جلوگیری کرده و امکان جستوجوی دقیقتر در حجم عظیم اسناد را فراهم کند.
در بخش دیگری از اسناد، ایمیلی از شاهزاده اندرو، دوک یورک، خطاب به جفری اپستین دیده میشود که در آن گزارشی درباره «فرصتهای سرمایهگذاری» در استان هلمند برای او ارسال شده است.
این پیام در سال ۲۰۱۰ و در اوج جنگ میان طالبان و نیروهای بینالمللی نوشته شده و همراه با گزارشی با عنوان «خلاصه نهایی فرصتهای سرمایهگذاری در هلمند» بوده است؛ گزارشی که توسط تیم بازسازی استانی هلمند به رهبری بریتانیا تهیه شده بود.
اندرو در این ایمیل، یادداشت را «محرمانه» توصیف کرده و نوشته است که مشتاق شنیدن نظرها و ایدههای اپستین است و پرسیده که این گزارش را به چه کسانی میتواند نشان دهد تا توجهشان جلب شود.
در این سند، هلمند بهعنوان منطقهای با «ظرفیت بالای تجاری» معرفی شده است؛ جایی که تنها ۹۰ دقیقه پرواز تا دبی فاصله دارد و در شعاع سهساعته آن، ۲۰ درصد جمعیت جهان زندگی میکنند.
گزارش، به وجود شهرکهای صنعتی امن، امکان صادرات به پاکستان، امارات و حتی اروپا، و ظرفیتهای گسترده کشاورزی و معدنی اشاره میکند. از تولید انار و انگور گرفته تا استخراج لیتیوم، طلا، اورانیوم و حتی احتمال وجود نفت و گاز.
این تصویر خوشبینانه، در تضاد آشکار با واقعیتهای امنیتی آن زمان است؛ دورانی که هلمند یکی از کانونهای اصلی درگیریهای خونین میان طالبان و نیروهای خارجی بهشمار میرفت.
این ایمیلها تنها بخشی از موج افشاگریهایی است که نام دهها چهره سرشناس سیاست، اقتصاد و فرهنگ را در ارتباط با اپستین مطرح کرده است. خبرنگاران در سراسر جهان همچنان در حال بررسی این پروندهاند تا ابعاد پنهان آن را روشنتر کنند.
آنچه از این اسناد برمیآید، تنها رسوایی یک فرد نیست، بلکه نمایی از شبکهای از روابط، سوءاستفادهها و بیتفاوتی عمیق نسبت به رنج ملتهایی است که سالها زیر سایه جنگ و افراطگرایی زیستهاند.
