خبرگزاری راسک: نشریه «آتلانتیک» در گزارشی تحلیلی به قلم جاناتان لمیر مینویسد که بحرانهای همزمان در سیاست خارجی و داخلی، موقعیت سیاسی دونالد ترامپ را در مقطع کنونی با چالشهای جدی مواجه کرده و نشانههایی از فرسایش قدرت و نفوذ او در چندین جبهه بهطور همزمان دیده میشود.
این گزارش با اشاره به جنگ جاری با ایران تأکید میکند که برخلاف پیشبینیهای اولیه کاخ سفید، این درگیری نهتنها به یک عملیات کوتاهمدت و محدود تبدیل نشد، بلکه وارد مرحلهای فرسایشی شده و اکنون به حدود ۵۰ روز رسیده است. به نوشته «آتلانتیک»، ایران با وجود تحمل خسارات سنگین، همچنان توانسته موقعیت خود را حفظ کرده و حتی کنترل مؤثرتری بر تنگه راهبردی هرمز گذرگاهی که حدود ۲۰ درصد نفت جهان از آن عبور میکند اعمال کند.
در ادامه گزارش آمده است که تصمیم ترامپ برای اعمال محاصره دریایی علیه ایران، با هدف افزایش فشار اقتصادی و وادار کردن تهران به بازگشایی این آبراه، تاکنون نتوانسته به نتایج مورد نظر منجر شود. شرکتهای کشتیرانی بهدلیل مخاطرات امنیتی از عبور در این مسیر خودداری کردهاند و متحدان اروپایی نیز، که پیشتر در جریان آغاز جنگ قرار نگرفته بودند، از همراهی با این سیاست امتناع کردهاند؛ امری که به گفته تحلیلگران، نشانهای از شکاف در روابط فراآتلانتیک است.
«آتلانتیک» همچنین به کاهش محبوبیت داخلی ترامپ اشاره میکند و مینویسد که نظرسنجیها از افت حمایت عمومی حکایت دارد، در حالی که افزایش قیمت انرژی بهویژه سوخت فشار مضاعفی بر اقتصاد و فضای سیاسی آمریکا وارد کرده است. در همین حال، نگرانیها در میان جمهوریخواهان درباره احتمال از دست دادن کنترل کنگره در انتخابات میاندورهای افزایش یافته است.
در بخش دیگری از این تحلیل آمده است که حتی برخی چهرههای نزدیک به جریان محافظهکار، از جمله شخصیتهایی مانند تاکر کارلسون و استیو بنون، نسبت به ادامه جنگ با ایران انتقاد کرده و آن را در تضاد با شعار «اول آمریکا» دانستهاند. با این حال، بسیاری از جمهوریخواهان هنوز از ورود به یک جنگ زمینی گسترده حمایت نمیکنند.
این گزارش همچنین به اظهارات جنجالی ترامپ در شبکههای اجتماعی اشاره میکند؛ از جمله تهدیدهای تند علیه ایران و استفاده از ادبیاتی که با واکنش منفی رهبران مذهبی مواجه شد. به نوشته «آتلانتیک»، چنین مواضعی نهتنها به کاهش اعتبار بینالمللی آمریکا دامن زده، بلکه حتی در میان مشاوران نزدیک رئیسجمهور نیز نگرانیهایی ایجاد کرده است.
در عرصه بینالمللی، حمایت ترامپ از ویکتور اوربان نیز با شکست انتخاباتی متحد او در مجارستان به نتیجه نرسید و بخشی از سرمایه سیاسی واشنگتن در این مسیر از دست رفت. همزمان، تنش لفظی با پاپ لئو چهاردهم نیز واکنشهای گستردهای در میان کاتولیکها و حتی برخی متحدان سیاسی ترامپ برانگیخت.
گزارش در جمعبندی تأکید میکند که رئیسجمهور آمریکا که پیشتر با تکیه بر تاکتیکهای فشار و نمایش قدرت توانسته بود مخالفان را مدیریت کند، اکنون با مجموعهای از بحرانهای همپوشان مواجه است که ابزارهای سنتی او برای مهار آنها کارایی پیشین را ندارند. به تعبیر نویسنده، آنچه دیده میشود نه یک استراتژی حسابشده، بلکه نوعی واکنش شتابزده به فشارهای فزاینده در داخل و خارج است.
«آتلانتیک» در پایان مینویسد: اگرچه کاخ سفید همچنان بر موفقیت نهایی این مسیر تأکید دارد، اما شواهد میدانی و سیاسی نشان میدهد که ترامپ در مقطع فعلی با یکی از دشوارترین دورههای ریاستجمهوری خود روبهرو است.
آتلانتیک: «فقط ایران نیست؛ ترامپ در چندین جبهه دچار سردرگمی و ناکامی شده است»


