یونیسف: حذف زنان از آموزش و کار، بحران انسانی افغانستان را تشدید کرده است

خبرگزاری راسک: بر اساس گزارش تازه منتشرشده از سوی صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) که توسط خبرگزاری رویترز بازتاب یافته، افغانستان در معرض از دست دادن بیش از ۲۵ هزار زن معلم و کارمند بخش بهداشت تا سال ۲۰۳۰ قرار دارد؛ روندی که مستقیماً از محدودیت‌های ساختاری و سیاست‌های تبعیض‌آمیز حاکمیت طالبان ناشی می‌شود سیاست‌هایی که نه‌تنها حقوق اساسی زنان را نقض کرده، بلکه بنیان‌های خدمات حیاتی کشور را نیز تضعیف کرده است.
طبق این گزارش، طالبان پس از بازگشت به قدرت در سال ۲۰۲۱، زنان را از اغلب مشاغل دولتی محروم کرده و آموزش دختران را عملاً به سن ۱۲ سال محدود ساخته‌اند تصمیمی که به‌عنوان یکی از مصادیق بارز حذف سیستماتیک زنان از عرصه عمومی شناخته می‌شود.
یونیسف هشدار می‌دهد که این سیاست‌ها تاکنون دست‌کم یک میلیون دختر را از ادامه آموزش محروم کرده و در صورت تداوم این وضعیت، این رقم تا سال ۲۰۳۰ دو برابر خواهد شد. این در حالی است که طالبان، به‌رغم فشارهای بین‌المللی، همچنان از بازنگری در این سیاست‌ها خودداری کرده و عملاً مسیر توسعه انسانی افغانستان را مسدود ساخته‌اند.
گزارش «هزینه بی‌عملی در آموزش دختران و مشارکت زنان در بازار کار افغانستان» نشان می‌دهد که روند ورود زنان متخصص به حوزه‌های آموزش و بهداشت به‌شدت کاهش یافته است پیامدی مستقیم از سیاست‌های محدودکننده طالبان که دسترسی زنان به آموزش عالی و اشتغال را مختل کرده است.
بر اساس برآوردها:
تا سال ۲۰۳۰، حدود ۲۰ هزار معلم زن از چرخه آموزش حذف خواهند شد
حدود ۵۴۰۰ کارمند زن بخش بهداشت نیز از دست خواهند رفت
این رقم در مجموع معادل ۲۵ درصد نیروی کار سال ۲۰۲۱ افغانستان است
تا سال ۲۰۳۵، شمار کارکنان زن بخش بهداشت ممکن است به ۹۶۰۰ نفر کاهش یابد
این ارقام، بازتاب‌دهنده یک بحران ساختاری است که در نتیجه سیاست‌های حذف‌گرایانه طالبان، آینده خدمات عمومی را با تهدید جدی مواجه کرده است.
کاترین راسل، مدیر اجرایی یونیسف، در این‌باره تصریح کرده است:
«افغانستان توان از دست دادن معلمان، پرستاران، پزشکان، قابله‌ها و مددکاران اجتماعی آینده را ندارد. اگر دختران همچنان از آموزش محروم بمانند، این سناریو به واقعیت تبدیل خواهد شد.»
این هشدار در حالی مطرح می‌شود که در ساختار اجتماعی افغانستان، حضور زنان در بخش‌های آموزش و بهداشت نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت است زیرا در بسیاری موارد، بیماران زن تنها توسط کارکنان زن قابل معاینه هستند و آموزش دختران نیز به‌شدت وابسته به حضور معلمان زن است. با این حال، طالبان با نادیده‌گرفتن این واقعیت‌ها، عملاً دسترسی میلیون‌ها زن و دختر به خدمات اساسی را محدود کرده‌اند.
یونیسف همچنین بر پیامدهای اقتصادی این وضعیت تأکید کرده و برآورد می‌کند که کاهش نیروی کار زن می‌تواند سالانه دست‌کم ۵.۳ میلیارد روپیه‌ی کابلی (معادل ۸۴ میلیون دالر) به اقتصاد افغانستان زیان وارد کند رقمی که حدود ۰.۵ درصد تولید ناخالص داخلی کشور را تشکیل می‌دهد.
در شرایطی که اقتصاد افغانستان از پیش با بحران‌های عمیق مواجه است، تداوم سیاست‌های محدودکننده طالبان نه‌تنها بحران انسانی را تشدید می‌کند، بلکه چشم‌انداز بهبود اقتصادی را نیز بیش از پیش تیره می‌سازد.
یونیسف از مقامات حاکم در افغانستان خواسته است که آموزش مهارت‌ها را حفظ کرده و زمینه مشارکت زنان در بازار کار را فراهم کنند. با این حال، عملکرد طالبان در سال‌های اخیر نشان داده که این گروه در برابر چنین درخواست‌هایی مقاومت کرده و به‌جای اصلاح، بر سیاست‌های محدودکننده خود اصرار ورزیده است.
گزارش رویترز با استناد به داده‌های یونیسف، تصویری روشن از آینده‌ای نگران‌کننده ارائه می‌دهد:
افغانستانی که در آن، به‌دلیل سیاست‌های ساختاری طالبان، نه‌تنها نسل جدید زنان از آموزش محروم می‌شوند، بلکه ستون‌های حیاتی آموزش و بهداشت نیز در آستانه فروپاشی قرار می‌گیرند.
در چنین شرایطی، ادامه این روند نه‌فقط یک بحران انسانی، بلکه یک فروپاشی تدریجی در ساختار اجتماعی و اقتصادی کشور را رقم خواهد زد و بار دیگر، مردم افغانستان، به‌ویژه زنان و دختران، اصلی‌ترین قربانیان این سیاست‌ها خواهند بود.