شی جین‌پینگ خطاب به آمریکا: «آیا می‌توانیم بر دام توسیدید غلبه کنیم یا جهان را به سمت تقابل و آشفتگی می‌برید؟»

خبرگزاری راسک: در یکی از حساس‌ترین دیدارهای دیپلماتیک معاصر، «شی جین‌پینگ»، رئیس‌جمهور چین، در دیدار با «دونالد ترامپ» در پکن، با بیانی صریح و راهبردی، وضعیت کنونی جهان را ترسیم و هشدارهای مهمی را متوجه آینده روابط دوجانبه کرد. این دیدار که در کانون توجه رسانه‌های جهان قرار دارد، با کلیدواژه‌هایی همراه بود که نشان‌دهنده عمق نگرانی‌ها و در عین حال فرصت‌های پیش‌روی دو قدرت بزرگ جهانی است.
رئیس‌جمهور چین با اشاره به تغییرات بنیادین در نظام بین‌الملل اظهار داشت:
«کل جهان نظاره‌گر دیدار ماست. در حال حاضر، تحولی که در یک قرن گذشته دیده نشده، در سراسر جهان در حال شتاب گرفتن است و وضعیت بین‌المللی، سیال و آشفته به نظر می‌رسد. جهان به یک دوراهی دیگر رسیده است.»
نقطه عطف سخنان شی، توسل به اصطلاح معروف علوم سیاسی یعنی «دام توسیدید» بود؛ اصطلاحی که توسط «گراهام تی آلیسون» وارد ادبیات روابط بین‌الملل شد و بر گرایش خطرناک یک قدرت تثبیت‌شده به جنگ علیه یک قدرت نوظهور تأکید دارد. شی جین‌پینگ با طرح سوالاتی بنیادین، آینده صلح جهانی را به انتخاب‌های واشینگتن گره زد و پرسید:
آیا چین و ایالات متحده می‌توانند بر دام توسیدید غلبه کنند و الگوی جدیدی از روابط کشورهای بزرگ ایجاد کنند؟
آیا می‌توانیم با هم با چالش‌های جهانی روبرو شویم و ثبات بیشتری برای جهان فراهم کنیم؟
آیا می‌توانیم با هم آینده‌ای روشن برای روابط دوجانبه خود به نفع رفاه دو ملت و آینده بشریت بسازیم؟
رئیس‌جمهور چین این پرسش‌ها را نه مسائلی گذرا، بلکه «سوالاتی حیاتی برای تاریخ، جهان و مردم» توصیف کرد و خطاب به همتای آمریکایی خود تأکید کرد که این‌ها «سوالات زمانه ما» هستند که رهبران کشورهای بزرگ موظفند به طور مشترک به آن‌ها پاسخ دهند.
در حاشیه این نشست، شی جین‌پینگ با لحنی قاطع درباره مسئله تایوان هشدار داد. وی با تأکید بر اینکه «استقلال تایوان با صلح در تایوان سازگاری ندارد»، خاطرنشان کرد که برخورد درست با این مسئله، کلید حفظ روابط دوجانبه است. وی به صراحت هشدار داد که هرگونه اشتباه محاسباتی از سوی آمریکا در قبال تایوان، می‌تواند به تقابل مستقیم و جنگ میان دو قدرت منجر شود.
استفاده هوشمندانه شی از ادبیات آکادمیک (دام توسیدید) در کنار هشدارهای عملیاتی درباره تایوان، نشان‌دهنده راهبرد دوگانه پکن است: دعوت به همکاری برای ثبات جهانی و هم‌زمان، تثبیت خطوط قرمز دفاعی. اکنون توپ در زمین واشینگتن است تا مشخص کند آیا مایل به پذیرش «الگوی جدید روابط قدرت‌های بزرگ» است یا مسیر تقابل را برخواهد گزید.