خبرگزاری راسک: رابرت کیوساکی، نویسنده پرفروشترین کتاب مالی جهان «پدر فقیر، پدر پولدار»، در پستی که در صفحه فیسبوک خود منتشر کرد، با ردیف کردن شواهدی تاریخی مدعی شد که بیشتر مداخلات نظامی آمریکا در دهههای اخیر ریشهای اقتصادی داشته و هدف اصلی آنها حفظ سلطه دالر به عنوان ارز ذخیره جهانی بوده است. او این نوشته را نه به عنوان تحلیل آکادمیک، بلکه با لحنی تند و مستقیم آنگونه که سالهاست مخاطبانش از او میشناسند به اشتراک گذاشت.
کیوساکی نوشته است: «در سال ۲۰۰۰، صدام حسین کار جالبی انجام داد. فروش نفت عراق را به جای دالر، به یورو آغاز کرد. سه سال بعد، ما حمله کردیم. هیچ سلاح کشتار جمعی پیدا نشد. اما چیزی پیدا کردیم: نفت عراق دوباره با دالر معامله شد. تصادف عجیبی.»
او در ادامه نوشت: «در سال ۲۰۰۹، قذافی پیشنهاد یک ارز مبتنی بر طلا برای آفریقا را مطرح کرد. اسمش را دینار گذاشت. به کشورهای آفریقایی امکان میداد نفت را بدون استفاده از دالر بخرند. در سال ۲۰۱۱، ناتو به دلایل بشردوستانه در لیبی مداخله کرد. قذافی مُرد. دینار طلایی هم مُرد. نفت لیبی؟ دوباره با دالر. یک تصادف دیگر. دارم یک الگو میبینم.»
کیوساکی این روایت را به سال ۱۹۷۱ بازگرداند: «نیکسون پشتوانه طلای دالر را از بین برد. دالر دیگر پشتوانهای جز یک وعده نداشت. باید فوراً فرو میپاشید. نپاشید. سه سال بعد، کیسینجر با عربستان سعودی معامله کرد: نفتت را فقط با دالر بفروش، ما هم تو را سر قدرت نگه میداریم. ناگهان هر کشوری روی زمین برای خرید انرژی به دالر نیاز پیدا کرد. این سیاست پولی نیست. این یک باجگیری سازمانیافته است. و تا زمانی که ارتش بتواند آن را اجرا کند، بهخوبی کار میکند.»
کیوساکی فهرستی از موارد مشابه ارائه داد: «روسیه برای گاز خواستار روبل شد؛ تحریم و تشدید تنش. سوریه خواست خط لولهای با قیمتگذاری به یورو داشته باشد؛ جنگ داخلی شدت گرفت، خط لوله هرگز ساخته نشد. ایران کوشید نفت را خارج از منظومه دالر بفروشد؛ دههها تحریم.»
او تأکید کرد: «نمیگویم اینها دولتهای خوب یا بدی بودند. میگویم ببینید وقتی کسی پتروداکلر را تهدید میکند چه اتفاقی میافتد. این الگو وقتی یکبار ببینیش دیگر پنهان نیست.»
کیوساکی نوشت: «سوئیفت یک سیستم پرداخت بیطرف نیست. یک سلاح است. وقتی از سوئیفت قطع میشوی، نمیتوانی در تجارت جهانی شرکت کنی. روسیه، کوبا، ایران، ونزوئلا همه به نوعی سلطه دالر را به چالش کشیدند. همه قطع شدند. این را در مدرسه یاد نمیدهند چون ناراحتکننده است. ما جوانان هجدهساله را برای آزادی نمیفرستیم بمیرند. میفرستیمشان تا جایگاه ارز ذخیره را حفظ کنند. ارز، ارتش را تأمین مالی میکند. ارتش هم از ارز حمایت میکند.»
کیوساکی با ارجاع به تاریخ امپراتوریها نوشت: «بریتانیا این درس را به سختی آموخت. پوند استرلینگ دوصد سال ارز ذخیره جهانی بود. بعد از جنگ جهانی دوم آن را از دست داد. امپراتوری بریتانیا در عرض دو دهه فروپاشید. همان چرخه. هر امپراتوری در تاریخ. گیلدر هلندی، پوند انگلیسی، حالا دالر.»
او به تحلیلهای ری دالیو اشاره کرد: «دالیو مدتهاست فریاد میزند که ما در مرحله آخر هستیم. ارتش بیش از حد گسترش یافته، ارز در حال ضعیف شدن است، رقبا دارند جایگزین میسازند. ابتکار کمربند و جاده چین درباره کمک به کشورهای فقیر نیست؛ درباره ایجاد روابط بدهی با تکیه بر یوان است. بریکس نه به این دلیل که دوستند از ارز جدید حرف میزنند؛ دارند یک خروجی از وابستگی به دالر میسازند.»
کیوساکی نوشت: «وقتی دالر جایگاه ارز ذخیره را از دست بدهد نه اگر، بلکه کِی توانایی چاپ پول بدون عواقب ناپدید میشود. سپس ارتش کوچک میشود. سپس امپراتوری تمام میشود. میتوانید این را بدبینانه بنامید. من اسمش را تاریخ مالی میگذارم.»
کیوساکی پست خود را با این جملات به پایان رساند: «هر جنگی در طول عمرم یک زاویه ارزی داشت اگر میدانستی کجا نگاه کنی. آزادی و دموکراسی بازاریابی است. اسناد واقعی سیاسی؟ آنها درباره حفظ نقدینگی دالر در بازارهای انرژی جهانی حرف میزنند. من ضدنظامی نیستم. ضد دروغ هستم. اگر میفرستیمشان بجنگند، حداقل درباره دلیلش صادق باشیم.»
کیوساکی: جنگهای آمریکا برای حفظ قدرت دالر بود؛ صدام و قذافی نمونهاند


