خبرگزاری راسک: یک بار دیگر گروه طالبان کوشیده است با طرح ادعاهایی کذب، دست به دامن تبلیغات شود و روایتهایی ساختگی بسازد تا افکار عمومی را دستکاری کند. آخرین نمونه از این تاکتیک آشنا، ادعای این گروه مبنی بر بمباران اردوگاههای مشکوک داعش در مناطق مرزی خیبرپختونخوا و بلوچستان با «پهپادهای ابتدایی» است. دکتر شهزیب خان در تحلیلی که نشریهی یوریشیا ریویو منتشر کرده، این ادعا را نه تنها دروغ، بلکه آشکارکنندهی یک واقعیت پنهان میداند: تداوم استفادهی گروه طالبان از اطلاعات کذب بهعنوان ابزاری سیاسی برای منحرف ساختن توجه از واقعیتی انکارناپذیر و اثباتشده؛ یعنی تحمل، حمایت و دادن آزادی عمل به گروههای تروریستی در خاک تحت کنترل این گروه.
نویسندهی این تحلیل در یوریشیا ریویو مینویسد که ایدهی پایگاههای آموزش تروریستی در خاک پاکستان تازه نیست و اکنون در شکلی تازهتر به کار گرفته میشود. هر بار که پاکستان با معضل تروریسم فرامرزی دستوپنجه نرم میکند، واکنش گروه طالبان اتهام متقابل علیه داعش و دیگر گروههای مسلح از جمله «فتنه الخوارج»، «فتنه الهندوستان» و گروههای مشابه است. این یک الگوی تکراری است. این گروه به جای نابود کردن پناهگاههای تروریستی، جمع کردن شبکههای تسهیلگر و انحلال گروههای مسلح، بیانیههایی صادر میکند که مردم را در تاریکی نگه میدارد، تصویر قربانی و مظلومنمایی میسازد و واقعیت را وارونه جلوه میدهد.
اما واقعیتها چیز دیگری میگویند. دکتر خان در یوریشیا ریویو تأکید میکند که بیش از دو دهه گروههای افراطگرا، از جمله داعش، در خاک تحت کنترل گروه طالبان پناهگاه یافتهاند. این گروهها به خودی خود وجود ندارند؛ نیازمند سرپناه، مسیرهای جابهجایی، کانالهای تأمین مالی، شبکههای لجستیک و جذب نیرو، و محیطی فراغ از فشار هستند. گروه طالبان که واحدهای سرزمینی و امنیتی خود را در اختیار دارد، حق ندارد بگوید «نمیدانم» و همزمان اجازه دهد تروریستها به خاک زیر کنترلش بازگردند تا خشونت بیاموزند، برنامهریزی کنند و تبلیغ کنند. این وضعیت یا نشانهی ناتوانی است یا نشانهی همدستی؛ و هر دو به یک اندازه محکوم است.
پاکستان بارها به گروه طالبان تذکر داده که خاک این کشور برای آسیب رساندن به شهروندان، نیروهای امنیتی و منافع پاکستان به کار گرفته میشود. این ادعاها به حملات واقعی، تلفات و تهدیدات ثابتشدهای گره خوردهاند. شهروندان پاکستانی، بهویژه در خیبرپختونخوا و بلوچستان، بار اصلی این موج تروریسم را بر دوش کشیدهاند. تلاش گروه طالبان برای اتهامزنی به پاکستان در رابطه با «اردوگاههای» خودساخته، هم توهین به این رنج مشترک است و هم تحریف واقعیت منشأ تهدید.
حملهی اخیر در شینکو، در خیبر، ضربهی دیگری به ادعاهای گروه طالبان وارد کرد. حساب رسمی نیروی هوایی پاکستان در شبکهی اجتماعی اعلام کرد که پهپاد ابتدایی گروه طالبان وارد حریم هوایی پاکستان شد و بلافاصله توسط سامانهی پدافند هوایی هوشیار این کشور شناسایی و خنثی شد. این عملیات نه ضربهای موفق بود، نه دلیلی بر وجود اردوگاه تروریستی در خاک پاکستان. واکنش سریع پاکستان نشان داد که این نقض حریم هوایی فوری مهار شد. نشریهی یوریشیا ریویو مینویسد که به ندرت میتوان مرز میان تبلیغات و واقعیت را روشنتر از این ترسیم کرد.
نویسنده در یوریشیا ریویو تأکید میکند که بهویژه نگرانکننده است که گروه طالبان تلاش میکند جهان را متقاعد سازد که در حال مبارزه با تروریسم است، اما همزمان در برخورد با گروههای مسلحی که تهدیدی برای کشورهای همسایه به شمار میروند ناتوان میماند و آنها را تحمل میکند، توجیه میکند یا پناه میدهد. مبارزه با تروریسم انتخابی نیست. این مسئولیتی نیست که بتوان آن را در بیانیههای مطبوعاتی خلاصه کرد؛ سنجهی آن عمل است، عملیات ضدتروریستی ملموس. اگر گروه طالبان دربارهی ثبات منطقه جدی است، باید علیه تمام گروههای تروریستی فعال در خاک تحت کنترلش، صرفنظر از ترجیح، محاسبات راهبردی یا تمایزاتی که برای خود قائل است، اقدام کند.
دکتر خان در یوریشیا ریویو مینویسد که این منطقه به تبلیغات بیشتر نیاز ندارد. به نابود کردن زیرساختهای تروریستی، دستگیری فرماندهان، تعطیل کردن شبکههای آموزشی و تسهیلگری، و همکاری معتبر با کشورهای همسایه نیاز دارد. گروه طالبان اما مدتهاست که تاکتیک «انکار و انحراف» را در پیش گرفته است. بیانیههای دروغ و مخرب صادر میکند تا شکستهایش و حمایت از تروریسم را از دیده پنهان کند. اما همهی این تلاشها توان حذف واقعیتهای میدانی را ندارند. تنها به افزایش تردید و دورتر شدن این گروه از فضای بینالمللی کمک میکنند.
موضع پاکستان باید محکم و روشن باشد. هر ورود غیرمجاز به حریم هوایی این کشور، چه از طریق پهپاد ابتدایی و چه از هر راه دیگری، باید فوری پاسخ داده شود. خنثیسازی پهپاد در نزدیکی شینکو نمایشی از آمادگی، هوشیاری و شایستگی حرفهای بود. همچنین پیامی قاطع را منتقل کرد که پاکستان هرگز اجازه نخواهد داد خاک، آسمان یا مردمش هدف تبلیغات خصمانه یا حملات غیرقانونی قرار گیرند.
جامعهی بینالمللی نیز نباید فریب سخنوری دقیقاً برنامهریزیشدهی گروه طالبان را بخورد، بلکه باید اقدامات آن را ارزیابی کند. نشریهی یوریشیا ریویو تأکید میکند که پرسش اصلی نه این است که گروه طالبان در بیانیههای مطبوعاتیاش چه میگوید، بلکه این است که این گروه به چه چیزی اجازه میدهد در خاک زیر کنترلش روی دهد. ادامهی حضور گروههای تروریستی در سرزمین تحت کنترل طالبان تهدیدی جدی برای امنیت منطقه و جامعهی بینالمللی است. آنچه لازم است این نیست که به این سازمانها اجازه داده شود بازسازی و خشونتشان را در سطح بینالمللی گسترش دهند.
دکتر خان در جمعبندی تحلیل خود در یوریشیا ریویو مینویسد که ادعای پیشین گروه طالبان نه صرفاً یک دروغ، بلکه یک نیرنگ در چارچوبی بزرگتر است. این گروه میخواهد مسئولیت را جابهجا کند، ناظران را گمراه سازد و ساختار ترور را که در درون خود پناه میدهد پنهان نماید. چنین روایتهایی را نمیتوان با یک پیشنهاد مقابله کرد؛ باید با شواهد افشا و با عزم ملی پاسخ داده شوند.
در نهایت، تبلیغات هرقدر هم سروصدا کند، نمیتواند واقعیت را تغییر دهد. واقعیت این است که تهدید تروریسم علیه پاکستان و منطقه از سرزمین تحت کنترل طالبان همچنان پابرجاست و مسئولیت آن بر عهدهی کسانی است که کنترل آن سرزمین را در دست دارند. ادعاهای گروه طالبان دربارهی مبارزه با تروریسم تا زمانی که اقدامات معتبر، قابل راستیآزمایی و برگشتناپذیر علیه تمام گروههای تروریستی فعال در خاک تحت کنترلش انجام ندهد، توخالی خواهد ماند. واکنش پاکستان در نزدیکی شینکو یادآوری میکند که در پاکستان، واقعیتها از روایتهای ساختگی قویترند، هوشیاری از بیتوجهی نیرومندتر است و ارادهی ملی از هر چیز دیگری استوارتر.
آیا طالبان با روایتسازی، واقعیت حضور گروههای تروریستی در افغانستان را پنهان میکند؟
ما را دنبال کنید
مطالب مرتبط
- تبلیغات -
