خبرگزاری راسک: احمد سعیدی، تحلیلگر سیاسی و استاد دانشگاه، در واکنش به سخنان لطفالله حکیمی، از مقامهای وزارت دفاع گروه طالبان، درباره جایگاه زبانهای فارسی و پشتو، از پیشینه تاریخی و فرهنگی زبان فارسی در افغانستان دفاع کرده است.
آقای حکیمی گفته است که پشتو تنها زبان «ملی» افغانستان است و فارسی در کنار آن، زبان «رسمی» کشور به شمار میرود. این اظهارات واکنشهایی را در پی داشته است.
آقای سعیدی در پاسخ گفته است که زبان فارسی نزدیک به یک قرن در اسناد هویتی افغانستان به کار رفته و پیشینه آن در این سرزمین بسیار قدیمیتر از ساختار سیاسی کنونی است.
او فارسی را «زبان ششم دنیا» و «زبان دوم اسلام» خوانده و از چهرههایی چون ابوعلی سینا، مولانا، فردوسی، سعدی، حافظ، سنایی، بیدل، خیام، ناصرخسرو و رودکی به عنوان بخشی از میراث این زبان نام برده است.
سعیدی همچنین به دورههای سامانیان، صفاریان، غزنویان و غوریان و نیز دوره احمدشاه درانی اشاره کرده و «تاریخ احمدشاهی» را نمونهای از آثار تاریخی نوشتهشده به فارسی دانسته است. او در پایان، فارسی را بخشی از میراث تاریخی و فرهنگی افغانستان توصیف کرده و نوشته است: «چه زیباست فارسی.»
این بحث در شرایطی مطرح شده است که از زمان بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، درباره سیاست زبانی این گروه و افزایش کاربرد پشتو در ادارههای دولتی انتقادهایی مطرح بوده است. همچنین گزارشهایی درباره تغییر شماری از تابلوها و نوشتههای اداری از فارسی به پشتو منتشر شده است.
با این حال، مواضع مقامهای گروه طالبان درباره جایگاه زبانهای افغانستان یکسان نبوده است. انعامالله سمنگانی، رئیس اطلاعات و فرهنگ گروه طالبان در قندهار، در واکنش به سخنان حکیمی گفته است که در افغانستان امروز چیزی به نام «ملی» وجود ندارد و پشتو و فارسی «دو زبان همسان» کشور هستند.
اظهارات لطفالله حکیمی بار دیگر بحث درباره جایگاه زبانهای فارسی و پشتو و سیاست زبانی طالبان را در افغانستان مطرح کرده است؛ موضوعی که در سالهای اخیر همواره با بحثهای گسترده درباره زبان، هویت و فرهنگ همراه بوده است.
سعیدی: زبان فارسی بخشی از میراث تاریخی افغانستان است


